X
تبلیغات
پرورش و نگهداری ماهی های آکواریومی

اگه آهنگ دانلود ميكنيد سر بزنيد به دانلود آهنگ جدید يا برای دانلود فيلم به دانلود فیلم ایرانی يا اگه دوس دارين جديدترين آلبوم ها رو دانلود كنيد به دانلود آلبوم جدید علاوه بر اين جديدترين سريالها رو هم ميتونيد دريافت كنيد از قسمت دانلود سريال ايرانی مثل دانلود سریال شاهگوش يا دانلود سریال شوخی کردم كافيه همراه خزرموزیک باشيد

+ نوشته شده توسط kadar65 در سه شنبه یکم بهمن 1392 و ساعت 20:38 |
تغذیه نوزادها و بچه ماهی ها 


نکاتی در مورد تغذیه نوزادها و بچه ماهی ها

در تکثیر ماهی ها تزیینی تغذیه نوزادها بزرگترین و مهمترین رل را بازی می کند .اکثرا دیده می شود که تکثیر برخی انواع ماهی ها با موفقیت انجام می شود ولی سه چهار روز پس از تکثیر تمام یا قسمت عمده ای از بچه ماهی ها خواهند مرد .

تخم ماهی ها مانند تخم مرغ دارای زرده بزرگی است که فقط قسمت بسیار کمی از آن صرف رشد و نمو جنین شده و قسمت عمده آن پس از تولد ، به صورت توده ای بنام کیسه زرده زیر شکم نوزاد چسبیده است .در چند روز اول بسته به نوع ماهی و درجه حرارت، نوزاد احتیاجی به غذا نداشته و تمام نیاز خود را از مواد غذایی کیسه زرده می گیرد.همین که دو سوم کیسه زرده جذب شد ، مرحله تغذیه مختلط شروع می شود که در آن ماهی برای رشد و نمو خود ، هم از غذای موجود در آب و هم از مانده ذخیره کیسه زرده استفاده می کند .پس از جذب شدن کامل مواد غذایی کیسه زرده ، تمام نیاز غذایی نوزاد باید از بیرون یعنی محیط اطراف او تامین گردد .
شروع تغذیه مختلط بحرانی ترین مرحله در تکثیر و پرورش ماهی ها است .اگر در این چند روز به نوزادها غذای خوب ، مناسب و کافی داده شود ماهی ها بخوبی رشد و نمو کرده و مقاومت آنها در برابر کم غذایی و بیماریهای بعدی زیاد خواهد شد .
بسته بندی ماهی و اندازه نوزاد ، نوع غذایی که باید داده شود متفاوت است .برای مثال نوزاد سیکلیدها اکثرا درشت هستند و تغذیه مختلط آنها را می توان با دافنی های بسیار ریز شروع کرد ، در صورتیکه در ماهی هایی که نوزادهای آنها کوچک است تغذیه با دافنی های ریز را باید ، یکی دو هفته پس از تولدشان شروع نمود .
بهترین غذا برای نوزاد ماهی ها هنگام شروع تغذیه مختلط انواع فیتوپلانکتنها و انفوزوئرها می باشند ( روش تولید انفوزوئرها یا مژه داران شرح داده شده است ) .
پلانکتن ها را می توان از استخرها یا آبگیرهایی که رنگ آب آنها سبز شده و فاقد آلودگی می باشند تامین نمود .برای این منظور می توان یک یا دو سطل آب سبز رنگ از یکی از منابع فوق برداشت کرده و روزی 3 تا 5 بار هر دفعه دو تا سه لیوان از آن داخل آکوآریوم ریخت .قبل از هر وعده تغذیه آنها با فیتوپلانکتن ها می توان بتعداد لیوانهایی که به آنها آب سبز داده می شود ، از آب آکوآریوم برداشت نمود تا جای کافی برای ریختن آب سبز وجود داشته باشد .همزمان با تکثیر ماهی ها باید اقدام به کشت انفوزوئرها نمود .هنگام تغذیه باید به طور متناوب آنها را با آب محتوی انفوزوئرها و آب سبز غذا داد .
در صورت عدم امکان تولید انفوزوئرها و تهیه آب سبز ، تغذیه اولیه نوزادها را می توان با زرده تخم مرغ انجام داد .برای این منظور باید تخم مرغ را به خوبی پخت تا زرده آن کاملا سفت شود .پس از آن باید زرده جدا شده و در یخچال قرار گیرد .تعدادی دستمال 15 × 15 سانتیمتر از تنذیب ( تنظیف) یا پارچه های مشابه آن درست کرده و در هر بار تغذیه مقداری از زرده تخم مرغ به درشتی یک نخود یا کوچکتر ( بسته به تراکم نوزادها ) را داخل دستمال گذاشته و چهار گوشه آنرا بالا آورد .پس ازخرد کردن زرده با انگشتها ، با فرو بردن دستمال در نقاط مختلف سطح آکوآریوم و بخصوص در محل تراکم نوزادها ، ذرات زرده در داخل آب پخش می شوند .مدت زمان فروبردن دستمال محتوی زرده در آب در هربار نباید از 3 ثانیه بیشتر باشد .باید حداکثر کوشش برای جلوگیری از آلوده شدن آب آکوآریوم از طریق مصرف زرده تخم مرغ زیادی باید بعمل آید .آلوده شدن آب ممکن است باعث مرگ و می ر نوزادها گردد .تغذیه با زرده تخم مرغ را می توان سه یا چهار روز ادامه داد .اگر انفوزوئرها ، آب سبز و زرده تخم مرغ بطور یک در میان به نوزادها داده شود ارزش بهتری خواهند داشت .
غذای زنده باید موقعی به نوزادها داده شود که قدرت گرفتن و خوردن آنها را داشته باشند .بدیهی است اگر دافنی یا سیکلوپس به آنها داده می شود باید ریزترین آنها با الک جدا شده و در هر بار تغذیه باندازه لازم و کافی به آنها داده شود .در صورت عدم امکان تهیه غذای زنده ، پس از اینکه نوزادها قادر به خوردن غذاهای آماده خرده شده گردیدند ، می توان آنها را با دو یا سه نوع از این غذاها بطور متناوب تغذیه نمود .
برخی از نوزادها دارای روش تغذیه خاصی هستند که در فصل مربوط به انواع ماهی های آکوآریومی به آنها اشاره گردیده است
.


برچسب‌ها: تغذیه نوزادها و بچه ماهی ها
+ نوشته شده توسط kadar65 در یکشنبه بیست و نهم دی 1392 و ساعت 18:4 |
اطلاعات مورد نیاز قبل از خرید آکواریوم و ماهی

نوع ماهی هایی که می خواهیم نگهداری کنیم در تعیین اندازه و خرید آکواریوم نقش بسیار مهمی رو ایفا میکنه ! بطور کل ما دو گونه کلی ماهی داریم که میتونیم در محیط آکواریوم اونها رو پرورش بدیم :
-
ماهی های آب شیرین
.
-
ماهی های آب شور
.
ماهی های آب شیرین به دسته بسیار بزرگی تقسیم میشن که انواع بسیار متنوعی
دارن و پرورش و نگهداری بیشتر اونها ساده ست و گونه های زیادی دارن . اما ماهی های آب شور نگهداری و پرورششون بسیار پُر خرج و پر زحمته و تنها آکواریومیست های حرفه ای قادر به نگهداری از اونها هستن اگه لوازم و امکانات مورد نیاز ماهی های آب شور در دسترس باشه و نکات لازم در خصوص نگهداری از اونها رعایت بشه , پرورش این ماهیها ساده ست ! ولی در کل ماهیهای زینتی دریایی بر خلاف زیبایی خیره کننده , از لحاظ قیمت نسبت به ماهیهای آب شیرین گرونترن و نگهداری اونها خیلی پُر هزینه تره . بطور کلی اصلی ترین لوازم مورد نیاز برای نگهداری ماهیهای آب شور شامل :
-
آکواریومی باحجم حداقل 200 لیتر .- نمک دریا یا ید دار یا آب دریا با
شوری 30 ppt - ماسه کنار دریا یا خرده مرجان برای کف آکواریوم .- صخره های مرجانی یا مرجان های زنده .
-
فیلتر کفی .- فیلتر بیولوژیک (داخلی یا خارجی
).
-
پروتئین اسکیمر ( مواد دفعی ) .- بخاری
.
-
لامپهای ویژه آب شور .- دستگاه های کنترل خصوصیات فیزیکی و شیمیایی آب (شوری سنج – تستهای آب – دماسنج
)
همینطور برای نگهداری تخصصی گونه ها و یا موجودات خاص نظیر (مرجان ها – بی
مهره ها – صدفها – ماهیهای خاص و سایر آبزیان دریایی ) لوازم مخصوصی برای اونها باید نصب بشه . که در بحث ماهیان آب شور به طور مفصل به آنها می پردازیم .
اما ماهی های آب شیرین به دسته های متعددی تقسیم میشن
:
-
ماهی های گیاه خوار - ماهی های گوشتخوار - ماهی های همه چیز خوار - ماهی
های صلح جو - ماهی های مهاجم - ماهی های زنده زا - ماهی های آب گرم - ماهی های آب سرد - ماهی های لب شور - ماهی های پر تحرک - ماهی های کم تحرک - ماهی های عمق آبی - ماهی های رو آبی - ماهی های میان آبی .
هر کدوم از این نوع دسته ها , یک نوع آکواریوم و یک رده خاص از ماهی های
هم گروه رو احتیاج دارن برای نگهداری . برای نمونه شما هرگز نمیتونید ماهی های صلح جو و یا گیاه خوار رو با ماهی های مهاجم و گوشتخوار یکجا نگهداری کنید چون در اونصورت آکواریوم شما به صحنه جنگ تبدیل میشه ! همینطور شما نمیتونین ماهی های آب گرم رو با ماهی های آب سرد نگهداری کنید چون باعث بیماری اونها میشه ! از طرفی بعضی از ماهی های گوشتخوار بعد از مدت بسیار کوتاهی اندازه شون بسیار بزرگ میشه و باید دقت داشت آکواریومی که برای این ماهی ها در نظر میگیریم از روز اول سایز بزرگی داشته باشه !!!! وگرنه شما بعد از 5 – 6 ماه مجبور میشید آکواریوم خودتونو بزرگتر کنید , در غیر اینصورت ماهی های شما افسرده و بیمار میشن و در نهایت میمیرن . همینطور در آکواریومی که کوچک و کم جا هست نمیتونید ماهی های پر تحرک رو بندازین چون جایی برای شنا کردن ندارن و بیمار میشن . پس قبل از هر چیز باید تعیین کنید چه گونه ای از ماهی ها رو میخواهید نگهداری کنید :
بطور کلی آکواریوم ها به شکلهای گوناگونی ساخته میشن ! از انواع استوانه
ای تا مکعب مربع و مکعب مستطیل و حتا چند ضلعی و کتابی و یا انواع خیلی بزرگ ! اما مناسبترین و روتین ترین شکل آکواریوم , نوع مستطیل اونهاست و مزایای خوبی هم داره :
هم فضای کافی برای شنای ماهی ها وجود داره و هم زیبایی بیشتری به محیط
میده و از طرفی بسیار راحت تر میتونید اونو تزئین کنید . در صورتیکه در آکواریوم های مکعب مربع و استوانه ای شما عملن قادر به تزئین آکواریوم نیستین چون فضای بسیار محدودی در اختیار دارین و تزئین اونها خیلی ساده ست و ماهی های خاصی رو هم باید نگهداری کنید که کم تحرک و کوچک باشن ! اما نکاتی که در موقع خرید مخزن آکواریوم باید در نظر بگیرید :
-
سعی کنید همیشه آکواریومی رو خریداری کنید که عمق یا عرض مناسبی داشته
باشه به نسبت طول آکواریوم ! برای نمونه وقتی شما یک آکواریوم به طول 80 سانتی متر خریداری میکنید باید عمقی در حدود 35 سانتی متر داشته باشه و از این مقدار کمتر آکواریوم رو بدنما جلوه میده ! و یا وقتی آکواریومی به طول یک متر یا یک متر و نیم خریداری میکنید باید بین 40 تا 45 سانتیمتر عمق داشته باشه ! مزیت عمیق تر بودن آکواریوم این هست که ماهی ها خوش نما تر میشن و هر کسی که از روبرو به آکواریوم نگاه میکنه اونو زیبا تر و عمیق تر میبینه و فضا سازی بسیار زیبایی هم میشه در اون ایجاد کرد ! مساله ارتفاع آکواریوم چندان مهم نیست و بطور نرمال بیشتر فروشندگان ارتفاع مناسبی رو انتخاب میکنن . اما اگر قصد دارین در آکواریوم خودتون ماهی های گوشتخوار و یا گیاهان آبی طبیعی نگهداری کنید , سعی کنید ارتفاع آکواریومتون هم نسبتن بلند باشه ! برای نمونه برای کسانیکه مایل به خریداری آکواریومهای معمولی هستن این اندازه ها پیشنهاد میشه :
آکواریوم کوچک
:
-
طول : 35 سانتیمتر

-
عرض : 20 سانتیمتر

-
ارتفاع : 30 سانتیمتر

----
آکواریوم متوسط
:
-
طول : 80 سانتیمتر

-
عرض : 35 سانتیمتر

-
ارتفاع : 50 سانتیمتر

----
آکواریوم بزرگ
:
-
طول : 100 یا 150 سانتیمتر

-
عرض : 40 سانتیمتر

-
ارتفاع : 60 سانتیمتر

در ضمن موقع خرید آکواریوم حتمن باید دقت کنید که آیا قادر به حرکت دادن و
نظافت اون هستید یا خیر ؟ برخی افراد غیر حرفه ای آکواریومی که خریداری میکنن بسیار بزرگ هست و در موقع بیماری ماهی ها و یا عوض کردن آب آکواریوم دچار مشکل میشن , مساله ای که کسی موقع خرید بهش توجه نمیکنه ! سنگینی خود شیشه آکواریوم از یک طرف و بلند بودن ارتفاع بعضی از انواع , از طرف دیگه باعث این مشکلات میشه . مثلن قادر به بلند کردن شیشه نیستین و یا دستتون به ته آکواریوم نمیرسه که همینها مشکلاتی رو در موقع تمیز کردن ایجاد میکنه و نیازمند کمک 2 تا 3 نفر خواهید بود ! جدیدن در ایران بعضی از افراد خوش ذوق گوشه کناری آکواریوم ها رو با مته مخصوص شیشه سوراخ میکنن و شیرفلکه ای دو حالته مخصوص شیر گاز در اونجا کار میذارن که کار عوض کردن آب آکواریوم رو بسیار ساده میکنه و کافیه یه شلنگ به اون شیر وصل کنید و به راحتی آب آکواریوم رو تخلیه کنید . میتونید از فروشنده درخواست کنید این شیر رو براتون نصب کنه و یا به مغازه های شیشه بُری برید و بخواهید این کار رو براتون انجام بدن تا خیلی راحت بتونید آب آکواریوم رو عوض کنید .
گاهی اوقات هم فضای منزل یا محلی که مایلید آکواریوم رو در اونجا قرار
بدید کوچک و محدوده و ناچار هستین از آکواریوم های کوچکتر یا استوانه ای استفاده کنید که اونهم سلیقه ای هست و برای این نوع آکواریوم ها ناچارید انواع خاصی از ماهی ها رو انتخاب کنید . پس موقع خرید حتما دقت لازم رو داشته باشید


برچسب‌ها: اطلاعات مورد نیاز قبل از خرید آکواریوم و ماهی
+ نوشته شده توسط kadar65 در یکشنبه بیست و نهم دی 1392 و ساعت 18:3 |
تغذیه و بهداشت ماهیان

اهميت تغذيه در ماهيان بسيار قابل توجه است. ماهيان شما در طبيعت غذاي مورد علاقه و نيازشان را يافت ميكنند ولي در محيط آكواريوم شما هستيد كه ..با تغذيه كامل و سلامت باعث شادابي و سلامت و رشد نمو ماهيان خود ميشويد غذاي ماهين بطور كلي به2دسته خوراكهاي خشك و اماده و خوراكهاي گوشتي و زنده تقسيم ميشود.

الف : چند نوع غذا باید به ماهی ها داده شود ؟
ب : روزی چند بار باید به ماهی ها غذا داد ؟
ج : در هر وعده باید چقدر غذا به ماهی ها داده شود ؟
د : آیا تغذیه ماهی ها در فصول مختلف فرق می کند ؟
ه : در صورت رفتن به مسافرت یا دور بودن از منزل برای تغذیه ماهی ها چه باید کرد .

الف : چند نوع غذا باید به ماهی ها داده شود؟
ماهی ها از نظر تغذیه با یکدیگر متفاوت بوده و هر گروه از آنها مواد غذایی خاصی تغذیه می نمایند .ماهی ها یک گونه نیز در سنین مختلف ممکن است عادات غذایی متفاوتی داشته باشند .به طور کلی ماهی ها ممکن است گوشتخوار ، گیاهخوار و یا همه چیز خوار باشند .ماهی های گوشتخوار در مقایسه با ماهی ها گیاهخوار خود بدو دسته تقسیم می شوند ، اول ماهی هایی که از جانوران کوچک بی مهره تغذیه می نمایند.دوم ماهی ها ماهیخوار که غذای اصلی آنها را سایر ماهی ها تشکیل می دهند .در هر صورت معمولا حتی ماهی هایی که عادات غذایی خاصی دارند ، در سنین مختلف گاهی ممکن است بطور اتفاقی و یا انتخابی اقدام به خوردن انواع دیگر غذاها بنمایند .
نکته مهم این است که اکثرا در شرایط آکوآریومی می توان تا حدودی عادات غذایی بیشتر ماهی ها را تغییر داده و یا کنترل نمود .برای مثال سیکلیدها با اینکه عموما گوشتخوار هستند ، با وجود این بخوبی می توان آنها را با غذاهای آماده تغذیه نمود .اصولا ماهی ها حتی در شرایط طبیعی وقتی که غذای اصلی آنها پیدا نشود ، می توانند از انواع دیگر غذاها بطور موقت استفاده نمایند .بدون شک در صورتیکه غذا با سیستم گوارشی آنها مغایر و زمان تغذیه آنها از این غذا طولانی باشد ، رشد و نمو آنها کامل نخواهد بود و این بخصوص در مورد ماهی ها آکوآریومی صدق می کند ، زیرا ماهی ها به اجبار آنچه را به آنها داده می شود، می خورند .
در نگهداری و پرورش ماهی ها باید تا حد امکان سعی شود که بآنها غذایی داده شود که مشابه یا مترادف غذای آنها در محیط طبیعی باشد .از آنجاکه آپارتمان نشینی و زندگی ماشینی امروزی تولید یا جمع آوری غذاهای زنده و مخصوص ماهی ها را مشکل و یا غیر ممکن ساخته است ، کارخانه های تهیه مواد غذایی ماهی های تزیینی اقدام به ساختن انواع غذاهای آماده نموده در برخی موارد غذای خاصی برای هرگونه ماهی یا گونه های مشابه درست کرده اند .شکی نیست که این غذاها هرچند هم که کامل باشند جای غذاهای طبیعی را نمی گیرند ، با وجود این ، خوب یا بد امروزه شاید بیش از 90 درصد غذای ماهی ها زینتی از این منبع تامین می گردد .غذاهای آماده معمولا منشا جانوری و گیاهی داشته و اکثرا انواع ویتامی نها و املاح لازم نیز بآنها اضافه می شود .جانوران مختلف نه تنها از غذاها برای تولید انرژی و ماده سازی استفاده می نمایند ، بلکه مانند انسان از خوردن آنها هم لذت می برند .بنابراین حتی اگر برای تغییر ذائقه و دادن لذت بیشتر به ماهی هم شده باید سعی شود که بطور مرتب از دادن غذای آماده و آن هم منحصرا یک نوع از آنها خودداری شود .
بطور کلی می توان انواع غذاهای ماهی ها را به دو دسته غذاهای آماده و غذاهای طبیعی تقسیم نمود .همانطور که ذکر شد غذاهای آماده را معمولا با توجه به نیاز غذایی گونه های مختلف می سازند .بنابراین در مصرف آنها برای انواع مختلف ماهی باید دقت بعمل آید.از آنجا که این غذاها بهیچ وجه نمی توانند جای غذای طبیعی را بگیرند ، لذا حداقل باید سعی شود که هر چند وعده یکبار به ماهی ها غذای مناسب دیگری داده شود .همچنین بهتر است همواره حداقل دو نوع غذای آماده یکی بصورت ترکیبی و دیگری انواعی مانند کرم توبی فکس خریداری شود یک در میان برای تغذیه ماهی ها مصرف گردند .نوع دیگر غذای ماهی ها ، غذاهای طبیعی هستند که خود به غذاهای زنده و غذاهای گوشتی تازه ، منجمد و یا پودر شده که از منبع جانوری به طور مستقیم تهیه گردیده اند، تقسیم می گردد .در اینجا به ذکر برخی از مهمترین انواع این غذاها می پردازیم :

غذاهای زنده ؛ شناسایی ، تولید و مصرف آنها
در پرورش تجاری ماهی و طیور اکثرا ملاحظه می شود که در اثر تغذیه مصنوعی نه تنها مقاومت آنها در برابر بیماری کم شده و قدرت تولید مثل آنها کاهش می یابد ، بلکه رنگ و شکل ظاهری و مزه گوشت آنها نیز در مقایسه با انواعی که در طبیعت و با تغذیه طبیعی تولید می شوند ، کاملا متفاوت می باشد .
غذاهای مصنوعی هرچند هم کامل باشند ، با وجود این از نظر برخی املاح و مواد معدنی و نیز ترکیبات ویتامی نها بدون شک دارای کمبودهایی می باشند .دلیل اصلی آن اینست که هرگز نمی توان با غذای مصنوعی گوشت سفید یا قرمزی تولید نمود که از نظر مرغوبیت و مزه مشابه انواع طبیعی باشد .تغذیه مصنوعی ممکن است رشد و نمو دام یا ماهی مورد پرورش را در حد مورد نظر تامین نماید ، اما با وجود این اثر صد در صد طبیعی بر روی کار غدد داخلی و در نتیجه تولید مثل آنها دارد .
ماهی ها آکوآریومی در دو مرحله از زندگی خود احتیاج مبرم به غذای طبیعی دارند تا بتوانند از نظر تولید بافت و نیز فعالیتهای تولید مثل رشد و نمو کامل داشته باشند .اولین مرحله دوره رشد و نمو نوزاد پس از جذب کیسه زرده با مرحله ای است که بصورت بچه ماهی نسبتا کامل در می آید .دومی ن مرحله همزمان با شروع تولید عناصر تناسلی شامل تخم و اسپرم تا پایان دوره تخمریزی یا زنده زایی است .ماهی هایی که در این دو مرحله از زندگی غذای زنده و طبیعی دریافت نمایند ، رشد و نمو و تولید مثل آنها تا حدودی قابل مقایسه با ماهی ها در شرایط طبیعی می باشد .
برخی از ماهی ها در شرایط آکوآریومی اگر غذای مناسب و طبیعی کافی دریافت ننمایند ، هرگز قادر به تولید مثل نخواهند بود ولی برخی دیگر تا حدودی تولید مثل می نمایند اما قدرت باروری آنها و سلامت و مقاومت نوزادانشان قابل مقایسه با ماهی ها در شرایط طبیعی و یا ماهی هایی که قسمتی از جیره غذایی خود را بصورت غذای زنده و بخصوص همزمان با دوران باروری دریافت می نمایند، نمی باشد .
اگرچه تهیه ، تولید و تامین برخی از مواد غذایی زنده تا حدودی آسان است ، با وجود این اکثر آکوآریوم دارها و حتی آکوآریوم فروشیها و تولید کنندگان ماهی ها تزیینی چندان توجهی به آن مبذول نمی دارند .دلیل اصلی آن عدم آگاهی از انواع غذاهای زنده و شناخت آنها و نیز عدم تولید برخی از انواع آنها توسط بخشهای تولید کننده و عرضه آنها به علاقمندان می باشد .
معمولا غذای زنده به انواع غذاهایی گفته می شود که بصورت زنده به ماهی ها داده می شوند .اگرچه عده ای غذاهای گوشتی منجمد را نیز جزو غذاهای زنده به حساب می آورند با وجود این از آنجا که بین یک ماده غذایی زنده و نوع منجمد آن ، مخصوصاً با توجه به نحوه انجماد و مدت زمان نگهداری آن بصورت یخ زده تفاوت چشمگیری وجود دارد ، لذا بهتر است این غذاها را به دو دسته غذاهای زنده و غذاهای طبیعی تقسیم نماییم .بدون شک غذای زنده نیز خود غذای طبیعی است ولی از نظر فقدان واژه های خاص می توان این نامگذاری را قبول کرد .غذای طبیعی مورد نظر نیز ممکن است به صورت مختلف مانند تازه ، منجمد ، آرد و غیره وجود داشته باشد .
ساده ترین غذای طبیعی که می توان به ماهی ها داد گوشت تازه قرمز یا سفید فاقد چربی است که باید به اندازه های بسیار ، ریز و قابل بلع توسط ماهی ها به آنها داده شود .بدون شک ارزش غذایی گوشت خالص ، کمتر از ارزش غذایی کرم خاکی تکه تکه شده و یا سایر غذاهای زنده می باشد .علاوه بر گوشت قرمز و گوشت ماهی ، گوشت می گو و عضله صدفها ( در صورت در دسترس بودن ) قابل استفاده می باشند .مصرف گوشت تازه بمراتب بهتر از گوشت منجمد است .غذاهای زنده که می توانند مورد مصرف ماهی ها قرار گیرند دارای انواع زیادی هستند که برخی از آنها در شرایط خاص قابل تکثیر و پرورش بوده و برخی دیگر باید در موارد نیاز از محیط طبیعی خود جمع آوری شوند.
برخی از انواع غذاهای زنده بشرح زیر می باشند :

1- دافنی یا خاکشی ( خاکشیر )
شاید افراد کم سن و سال بخوبی دافنی یا خاکشی را نشناسند ولی آنهایی که از آب انبارهای قدیمی آب برداشته اند یا در منزلشان حوض وجود داشته است این حیوان را بخوبی می شناسند .دافنی ها جزو سخت پوستان ریز هستند که در بیشتر آبگیرهای آب شیرین یافت می شوند ، و چون شکل آنها تا حدودی شبیه دانه های خاکشیر است به آن خاکشی یا خاکشیر هم می گویند .در فرهنگ غربی به این حیوان بزبان عامی انه کک آبی می گویند زیرا تا حدودی شبیه به کک معمولی است.
دافنی ها جز بهترین مواد غذایی زنده می باشند که در همه جا یافت می شوند .البته نباید انتظار داشت که در هر برکه یا آبگیر بتوان آنها را پیدا کرد .معمولا در طبیعت بیشتر می توان توده های ابر مانند آنها را در برکه هایی که کنار محل ریزش آشغالهای شهری درست مبشود ، و نیز در آبگیرهایی که آب آنها چندان تمیز نیست، مشاهده نمود .
رنگ دافنی ها قرمز ، سبز یا خاکستری است ولی نوع قرمز آن مرغوبتر است .گاهی توده آنها بقدری بزرگ و متراکم است که از فاصله دور قابل تشخیص می باشد .عمق توده ممکن است از 5 تا 50 سانتیمتر تفاوت نماید .توده دافنی در اثر حرکاتی که دارد از دور بصورت ابر متحرک دیده می شود .از آنجا که دافنی های بزرگ نمی توانند مورد استفاده بچه ماهی ها قرار گیرند ، لذا برای تغذیه آنها باید با الک دافنی های ریز را جدا کرد .

جمع آوری دافنی از محیط طبیعی
پس از شناختن دافنیها و محلهای زیست آنها ، می توان با تورهای دستی خاصی که دارای چشمه های بسیار ریز است به صید اقدام نمود .قطر توردستی باید حدود 25 سانتیمتر و عمق آن 35 سانتیمتر باشد .توری باید بصورت استوانه ای و گرد و بدون درز داخلی دوخته شود .توری های مخروطی زیاد مناسب نیستند چون باعث مرگ و می ر بیشتر دافنیها می شوند .از تنذیب ( تنظیف ) و یا سایر پارچه های مشابه که دارای چشمه های توری بسیار ریزند می توان برای اینکار استفاده نمود .پس از پیدا کردن دافنی ها باید با حرکت دادن تور دستی در داخل آب بصورت 8 انگلیسی آنها را صید نمود .
دافنیهای جمع شده را باید در سطل آب ریخت و به محل مورد نظر برد .اگر آب داخل سطل گرم است می توان مقداری یخ برای خنک کردن آن بکار برد .دافنیها احتیاج به مصرف اکسیژن زیاد دارند و اگر اکسیژن محلول در آب کم شود ، دافنی ها به سطح آب می آیند .صیادان حرفه ای دافنیها، معمولا صبح زود که دافنی ها در سطح آب تجمع می نمایند آنها را صید می نمایند .پس از شروع وزش باد و بالا آمدن آفتاب ، دافنی ها معمولا به عمق آب می روند ولی در مواقعی که تراکم آنها زیاد است در سطح آب می مانند .اگر سایه بانی بر روی آب درست شود ، می توان تراکم دافنی ها را در زیر آب مشاهده نمود.
در مناطق معتدل حداکثر تراکم دافنیها در ماه اردیبهشت است .پس از آن با شروع فصل گرما بتدریج تراکم آنها کم شده و مجددا در اوایل پاییز افزایش می یابد .اگر سرما زیاد نباشد ، در فصل زمستان نیز می توان تراکم کمی از آنها را درآبها مشاهده نمود .بهترین آب مناسب برای رشد و نمو زیاد آنها آبی است که پ – هاش آن خنثی و یا کمی قلیایی باشد .

نگهداری دافنیها به طور زنده
اگر اکسیژن کافی در دسترس دافنی ها باشد ، در شرایط مساعد می توان تابستانها تا 3 روز و در بهاریا پاییز تا یک هفته آنها را در یک سطل آب به طور زنده نگهداری کرد .بنابراین اگر در بهار و پاییز هفته ای یکبار و در تابستان هفته ای دو بار در مواقع لزوم اقدام به جمع آوری آنها شود، کافی می باشد .

مضرات دافنیها
از آنجا که پوسته آنها نرم و غیر قابل نفوذ می باشد دارای اثر می لن بوده و اگر غذای اصلی ماهی ها را تشکیل دهند ، به اندازه کافی چاق نخواهند شد .این غذا را می توان با مواد نشاسته دار مانند گندم وچاودار پخته به طور متناوب به ماهی ها داد تا عیب یاد شده تا حدودی برطرف گردد .گاهی ماهی ها که علاقه زیادی بخوردن دافنی دارند ممکن است در اثر پرخوری از آن بمیرند .همواره با دافنیها ممکن است نوزاد برخی از انگلها یا سایر جانوران آبزی بیماری زا بداخل آکوآریوم انتقال داده شود که معمولا جداسازی آنها بعلت ریزی و یا بی رنگی امکان پذیر نیست .گاهی نیز دافنیها با آرواره های خود به بدن و برانشی بچه ماهی ها چسبیده و اکثراً باعث مرگ و میر آنها می شوند .

تکثیر و تولید دافنی
اگر چه احتمالا با ایجاد شرایط مساعد مانند پ – هاش با کمی قلیایی ، نور کافی و کمی کود گوسفندی می توان حتی در لگن های پلاستیکی رختشویی اقدام به تولید دافنی نمود ، با وجود این میزان دافنی تولید شده در چنین ظرفی فقط می تواند احتیاجات غذایی یک یا دو جفت ماهی را در طول سال تامین نمایند .
باایجاد شرایط یاد شده می توان اقدام به تولید دافنی نمود .برای این کار باید صید دافنی کم کم صورت گیرد و به تدریج کود به اندازه کافی به استخرها اضافه گردد .خاک خشک مخلوط به محلول پهن گوسفندی و کمی آرد سویا بهترین کود به حساب می آید .قبلا بهتر است این مخلوط در مجاورت نور آفتاب بخوبی خشک شود تا تخم و نوزاد جانوران مضری که احتمالا در داخل آن وجود دارد از بین بروند .پس از پر کردن استخرها از آب و افزودن کود قرار دادن مقداری دافنی مولد ، بعد از چند روز تولید مثل و افزایش آنها شروع خواهد شد .در استخرهای پرورش دافنی بهتر است در قسمتی از آن سایه بانی برای جمع شدن دافنی ها درست شود .کمی از آب استخر نیز باید هفته ای یکبار تعویض شود تا از غلیظ شدن آن جلوگیری شود .

2- سیکلوپس ها Cyclopses
در داخل استخر دافنی ها و اکثرا مخلوط به آنها سخت پوستان کوچک دیگری بنام سیکلو پس زندگی می کنند که اندازه آنها از دافنی ها کوچکتر و قد آنها کشیده تر است .حرکت آنها با جهش های متوالی و در یک خط راست انجام می گیرد .در فصل تخم ریزی اکثر ماده ها در طرفین بدن و در مجاورت دم دارای دو کیسه بزرگ تخم می باشند .برای تغذیه بچه ماهی ها ، باید سیکلوپسهای کوچکتر را با الک جدا کرد .
غذای اصلی آنها از فیتوپلانکتنها تشکیل می شود .سیکلوپسها بر خلاف دافنی ها فاقد آرواره مخصوص برای حمله به بدن بچه ماهی ها می باشند .با وجود این گاهی می توان سیکلوپس ها را چسبیده به بدن بچه ماهی ها مشاهده نمود .اکثرا در استخرهای کوچک پرورش دافنی ، سیکلوپس ها با رقابت غذایی ،کم کم باعث از بین بردن تراکم دافنی ها شده وخود جایگزین آنها می گردند .

3- آرتیما یا می گوی آب نیمه شور
یکی از بهترین غذاهای ماهی ها تزیینی، مخصوصاً بچه ماهی ها ، نوزاد آرتمیا است که یکی از سخت پوستان آبزی می باشد .تخم های بسیار ریزی آرتمیا که به آن برا ین شریمپ یا میگوی آبهای نیمه شور هم می گویند امروزه به صورت تجارتی تولید شده و در بسته های کوچک فروخته می شود .در ایران این آبزی به مقدار بسیار زیاد در دریاچه ارومیه ( رضاییه ) زندگی می کند و در واقع تنها حیوانی است که در این دریا زندگی می کند .در اواخربهار و در تابستان و پاییز می توان توده های تخم را به صورت شناور در قسمت شرقی و جنوب شرقی دریاچه مشاهده کرد .برای تغذیه آنها می توان مقدار کمی کاه تخمیر شده یا گیاه پوسیده را در داخل آب محتوی آنها قرار داد .انفوزوئرها و سایر مواد غذایی که از تخمیر این گیاهان تولید می شوند ، همچنین فیتوپلانکتن هایی که در اثر تابش نور در آب تولید می شوند غذای مناسبی برای نوزادهای آرتمیا می باشند .

4- کرم خاکی
کرم خاکی را بدون شک همه می شناسند .این همان کرمی است که در باغچه ها و در داخل خاک زندگی می کند و معمولا در مواقع بارندگی که آب موجود در خاک باغچه تجمع می کنند.این زیاد می شود از ترس خفه شدن خاک را ترک کرده و در اطراف باغچه کرم را کرم باران و برخی کرم باغچه می گویند و چون بعنوان طعمه برای صید ماهی با قلاب هم بکار می رود، عده ای دیگر به آن کرم ماهیگیری می گویند .طول آنها گاهی ممکن است تا 20 سانتیمتر هم برسد .هنگام جمع آوری آنها برای تغذیه ماهی ها باید از برداشتن کرمهای داخل توده های پهن که در اطراف آنها ترشحات زرد رنگ دیده می شود، خودداری شود چون حتی ماهی ها درشت وحشی هم از خوردن آنها امتناع می نمایند .برای این منظور می توان در یک قوطی حلبی یا حلب های کوچک نباتی حدود 15 تا 20 سانتیمتر خاک مرطوب ریخته و مقداری پوره سیب زمینی ، آرد ذرت یا آرد چاودار برای تغذیه آنها به خاک اضافه کرده و کرمها را مقداری برگ مرطوب افرا برای تغذیه آنها در روی خاک قرار داد .آکوآریوم فروشی ها می توانند این کرمها را جمع آوری و به علاقمندانی که حوصله یا وقت جمع آوری آنها را ندارند، بفروشند .

5- کرم سفید
این کرم که رنگ آن سفید شیری است و طول آن 15 می لیمتر یا بیشتر است از خویشاوندان کرم خاکی بوده و به بهترین وجه می توان آنها را در حد تجارتی تکثیر و تولید نمود .تکثیر و تولید آنها در شرایط نسبتا گرم و مرطوب تا حدودی آسان است .در حال حاضر فقط این کرم در کارگاه تکثیر و پرورش تاسماهیان شیلات ایران برای تغذیه نوزاد ماهیان خاویاری تکثیر می شود و تولید سالانه آن حدود 600 کیلوگرم یا بیشتر می باشد .برای تولید آن جعبه های مخصوص که عمق خاک آنها حدود 10 سانتیمتر است بکار می رود .
در پایان می توان توده کرم خالص را برداشت کرده و برای تغذیه ماهی ها بکار برد. کرمهای جدا شده می توانند چندین ساعت در حرارت معمولی یخچال زنده بمانند .در داخل آب آکوآریوم همه کرمها می توانند مدت چند ساعت زنده بمانند .برای تغذیه بچه ماهی ها باید کرمها را با تیغه چاقو تکه تکه کرد و در هر بار غذا دادن به ماهی ها باید به اندازه به آنها داده شود که پس از 15 دقیقه اثری از کرمها باقی نماند ، در غیر این صورت بخصوص در مواقعی که سنگریزه در کف آکوآریوم وجود دارد پوسیده شدن مازاد کرمها باعث آلوده شدن آب آکوآریوم می شود .

6- کرم توبی فکس
در آبهای کثیف و بخصوص در فاصله 600 تا 700 متری محل ریزش فاضلابهای خانگی و شهری ( نه صنعتی ) در آب رودخانه ها یا آبگیرها ، و گاهی در کناره استخرهای پرورش دافنی می توان قسمتهای زنگ زده ای مشاهده نمود که ابتدا بنظر می رسد توده دافنی باشند .این توده ها اکثرا کرم توبی فکس می باشند .این کرم دارای رنگ صورتی خاصی می باشد .برای نگهداری آن بصورت زنده می توان مقدار صید نشده را در داخل یک سطل زیر شیر آب قرار داده و بطور دائم مقدار کمی آب به داخل آن جریان داد .کرمها در این حالت بصورت توده ای در کف سطل باقی می مانند .هر چه درجات حرارت آب کمتر باشد زمان نگهداری آنها طولانی تر خواهد بود .معمولا در طول مدت سال می توان آنها را از مناطق طبیعی زندگیشان جمع آوری نمود .از دادن کرم های مرده به ماهی ها باید جدا خودداری کرد .
امروزه در کارخانه های سازنده غذای ماهی ها تزیینی به مقدار فراوان از این کرم تولید شده و پس از خشک کردن بصورت مکعبهایی در آورده و در بسته بندیهای خاص با قیمت مناسب در اختیار علاقه مندان قرار می دهند.

7- کرم قرمز
این کرم را که در کف استخرها و حوضچه های قدیمی و نیز در دریاچه ها و آبگیرها پیدا می شود اکثرا می شناسند .رنگ قرمز خونی و طول آن حدود 12 می لیمتر بوده و با حرکات منظم و به شکل 8 انگلیسی در آب شنا می کند .ماهی ها علاقه خاصی بخوردن آن دارند ولی گاهی دیده می شود که کرم بصورت هضم نشده توسط ماهی دفع می گردد .این کرم که به آن کرم خونی هم می گویند درگل و لای کف ، بخصوص روی چوبهای پوسیده کف آب نوعی لانه برای خود می سازد .

8- کرمهای شیشه ای
در فصل زمستان در بسیاری از دریاچه ها و استخرها می توان با یک توری دستی مقدار زیادی کرمهای شفاف که به آنها کرم شیشه ای می گویند، صید نمود .این جانوران در واقع کرم نبوده بلکه نوزاد انواع مگسها هستند که طول آنها ممکن است تا 12 می لیمتر برسد .گاهی می توان هفته ها را در آب سرد زنده نگهداشت .ماهی ها معمولا علاقه خاصی بخوردن آنها دارند .

9- نوزاد پشه
تخم ریزی عده زیادی از انواع پشه ها در آب و بخصوص در گودالهایی که پس از بارندگی بوجود می آید انجام می گیرد .در آبی که دارای گیاهان پوسیده و برگهای مرده زیاد است تخم ریزی آنها بیشتر است .در بیشتر مناطق کشور بخصوص آبگیرها مردابها و گودالهای آب در شمال کشور ، گاهی می توان نوزاد سیاه رنگ حشرات را که تا حدودی کرم مانند بوده و دارای سر بزرگ و دم ایکس مانند است با تراکم بسیار زیاد مشاهده نمود .میانگین طول نوزادها 6 تا 7 می لیمتر است و معمولا در سطح آب شنا می کنند ولی هنگام ترسیدن بلافاصله به عمق آب فرو می روند .تراکم آنها گاهی بحدی است که باعث تیره شدن سطح آب می گردند .می توان آنها را بمقدار زیاد در یک سطل آب حمل و نقل نمود و برای اینکار احتیاجی به سرد کردن آب نیست .بنابراین جمع آوری و مصرف آنها به عنوان غذا نه تنها مورد توجه ماهی هاست، بلکه با اینکار می توان سالانه میلیونها پشه خونخوار را نیز از بین برد .

10- مگسها
انواع مگسها نیز لقمه مناسبی برای ماهی ها بزرگتر می باشند و اکثر ماهی ها علاقه خاصی بخوردن آنها نشان می دهند .برای جمع آوری آنها نباید از مواد شیمیایی مانند امشی و غیره استفاده کرد چون ممکن است باعث ناراحتی ماهی ها شود .از مصرف پشه های مرده و خشک شده باید خودداری کرد .

11- میگوی آب شیرین
اشخاصی که در دریای مازندران شنا کرده اند بخوبی این حیوان را که به آن گاماروس و به زبان محلی روش می گویند، می شناسند .در سواحل دریای مازندران دو نوع از آن به حد و فور یافت می شود و معمولا هنگام خارج شدن افراد از دریا ، این جانوران که در لبه آب و بین ماسه ها زندگی می کنند روی پای آنها دیده می شوند .علاوه بر دریای خزر نمونه هایی از آن را در بیشتر آبگیرهای داخلی می توان مشاهده نمود .طول آنها ممکن است تا 10 میلیمتر یا بیشتر هم برسد .این جانوران غذای بسیار مناسبی برای ماهی ها بزرگتر به حساب می آیند .برای جمع آوری آنها می توان مقداری از ماسه ها ی محتوی آنرا برداشته و با شستشو آنها را جدا نمود .معمولا بین آنها اندازه های مختلف یافت می شود ولی حتی کوچکترین آنها برای تغذیه بچه ماهی ها بزرگ می باشد .بنابراین باید فقط برای تغذیه ماهی ها بزرگتر مصرف گردد .حمل و نقل آنها به شهرها و نقاط دور از ساحل تا حدودی مشکل ولی غیر ممکن نیست .میگوی آب شیرین از غذاهای زنده مناسبی است که می تواند توسط آکوآریوم فروشیها در اختیار آکوآریوم دارها قرار گیرد .مثل هر غذای دیگر هرگز نباید بیش از حد از آنها به ماهی ها داده شود.

12– انفوزوئرها یا مژه داران
بدون شک مژه داران برای افراد عادی شناخته شده نیستند و اگر چه از گروه های خاصی از جانداران بسیار ریز تشکیل می گردند ، اما با وجود این پرورش دهندگان ماهی هر نوع جانور آبزی تک یاخته ریز را جزو آنها محسوب می نمایند .این کار از نظر علمی چندان صحیح نیست و برای مثال گروه بزرگ روتیفرها که توا م با انفوزوئرها دیده می شوند جزو آنها محسوب نمی شوند .
قد انفوزوئرها بسیار ریز و به اندازه ذرات گرد و خاک می باشد .بنابراین برای جمع آوری آنها باید تورهایی که چشمه آنها بسیار ریز است به کار روند .برای اینکار از پارچه هایی مانند موسیلن و مش مش می توان استفاده نمود .تورهای مخصوص جمع آوری فیتوپلانکتن ها در صورت موجود بودن مناسب ترین وسیله برای جمع آوری آنهاست .
حداکثر تراکم آنها در فصل بهار است ولی در سایر فصول و حتی زمستان هم یافت می شوند .برخی از گونه های آنها به صورت گروهی زندگی می کنند و معمولا با رنگ زنگ زدگی در سطح آب دیده می شوند .گاهی انفوزوئرها ممکن است بطور کامل روی بدن دافنیها را بپوشانند و دافنی را به صورت گویچه ای در آورند، با شستشوی این دافنیها در داخل الک می توان بخوبی آنها را جدا نمود .
انفوزوئرها غذای بسیار مناسبی برای نوزادها پس از جذب کیسه زرده می باشند .نوزادها اکثرا در این مرحله از زندگی توانایی خوردن دافنی های بسیار ریز را هم ندارند و انفوزوئرها به بهترین وجه می توانند غذای اولیه آنها را تشکیل دهند .

پرورش انفوزوئرها
گسترش و وفور انفوزوئرها بحدی است که اسپور ( نوعی تخم ) آنها در هوا و در هر جای کره زمین یافت می شود .اگر این اسپورها داخل آبی که دارای مواد غذایی پوسیده است بیفتند، به زودی تبدیل به انفوزوئر می گردند .با توجه به این موضوع می توان مقداری مواد غذایی پوسیده در داخل ظرف آب ریخته و آنرا در مجاورت هوا قرار داد و پس از چند روز اقدام به استحصال انفوزوئرها نمود .برای این منظور می توان یک یا دو برگ کاهو را زیر نور آفتاب یا روی رادیاتور شوفاژ خشک کرده و پس از خرد کردن آنرا روی سطح ظرف آب مورد نظر پاشید .می توان کاهو ، اسفناج و سایر برگها را بصورت خام نیز بکار برد ولی تا وقتی که این برگها بخوبی در داخل آب پوسیده و تخمیر نشوند ، رشد و نمو انفوزوئرها شروع نخواهد شد .حلزونها با خوردن گیاهان و دفع آنها بصورت نیمه هضم شده ، رشد و نمو انفوزوئرها را تسریع می نمایند .

روش دیگر تولید انفوزوئرها ریختن آب جوش روی علف خشک و نگهداری آن برای مدت چند روز می باشد .در این روش نیز می توان به مقدار زیاد از این غذای زنده برای نوزاد ماهی ها تهیه نمود .بدون شک درآکوآریومها آب و دیواره های داخلی آن چندان تمیز نیست مقداری انفوزوئر تولید می شود ولی میزان آن فقط برای تعداد کمی لارو کافی می باشد .
اگر بخواهیم تولید انفوزوئرها را در داخل آکوآریوم تکثیر ماهی که قرار است بزودی لارو در آن ظاهر شوند، افزایش دهیم ، می توان یک یا دو تکه کاهوی پوسیده در داخل آن قرار داد .با این کار نه تنها آب آکوآریوم خراب نخواهد شد ، بلکه به اندازه کافی غذای زنده ریز برای نوزادها تولید و تامین خواهد شد .بدون شک اگر کاهوی پوسیده زیادی در آکوآریوم ریخته شود ، باعث آلودگی آب آن و در نتیجه مرگ و می ر احتمالی نوزادها خواهد شد .
در آکوآریوم یا مخزن پرورش انفوزوئرها ، آب با افزایش رشد و نمو آنها رنگ کدر به خود می گیرد که برای زندگی لاروها نامساعد خواهد بود .تهویه آب باعث روشنتر شدن رنگ و از بین رفتن نسبی کدر بودن آب می شود ولی باز هم نباید لارو ماهی ها در داخل آنها قرار گیرد .برای تغذیه لاروها می توان روزی چند باریک یا دو لیوان آب محتوی انفوزوئرها را ( بسته به میزان آنها ) به داخل آکوآریوم محتوی آنها اضافه نمود .همچنین می توان در مواقع تغذیه ، مقداری از آنها را با توری مخصوص صید کرده و به لاروها داد ولی روش اول بهتر است .

ب : روزی چند بار باید به ماهی ها غذا داد
همانطور که می دانیم ماهی ها جانوران خونسردی هستند که شدت متابولیسم و سوخت وساز بدن آنها بستگی کامل به درجه حرارت محیط آنها ،یعنی آبی که در آن زندگی می کنند دارد .هرچه درجه حرارت آب بیشتر باشد ، تنفس سریعتر بوده و هضم غذا و پس دادن مازاد آن تندتر انجام می گیرد .البته گونه های مختلف ماهی ، افزایش درجه حرارت آب را تا حد مشخصی می توانند تحمل نمایند و اگر گرمای آب از آن حد افزایش یابد برعکس تنفس و تغذیه آنها کند و مختل گردیده و ممکن است باعث مرگ و می ر آنها گردد .هرچه درجه حرارت کاهش یابد ، به همان نسبت جذب غذا توسط ماهی کاهش یافته و در حد خاصی باعث امساک آن می گردد .
به طور کلی ماهی های آکوآریومی که در حرارت 25 درجه سانتیگراد ولع خاصی نسبت به خوردن غذا دارند ، در حرارت 22 درجه دارای اشتهای نسبتا خوبی بوده ولی در حرارت 19 درجه سانتیگراد علاقه ای بخوردن غذا نشان نمی دهند .در گرمای 27 درجه سانتیگراد نیز اشتها از میزان خود در حرارت 25 درجه کمتر خواهد شد .علت اصلی کاهش اشتها ، کمتر شدن اکسیژن محلول درآب در حرارت بالاتر می باشد .
به طور کلی به ماهی ها آکوآریومی باید روزانه دو وعده غذا داده شود .عده ای روزی یکبار به این ماهی ها غذا می دهند .این کار نه تنها رشد ونمو ماهی هارا مختل می نماید بلکه لذت غذا دادن به ماهی ها و لذت غذا خوردن توسط ماهی ها را نصف می کند .اگر شرایط طوری است که فقط روزانه یک وعده می توان به ماهی ها غذا داد ، حتما باید تغذیه آنها در صبح انجام گیرد .تغذیه در صبح ، هضم غذا را بخصوص در آکوآریومهای گیاهدار و در مجاورت نور ، آسانتر می سازد .هضم غذا هنگام شب که عملا تولید اکسیژن در داخل آکوآریوم کمتر و تولید گاز کربنیک بیشتر است، مشکلتر می باشد .
اگر بدلیلی مانند قطع شدن برق و غیره درجه حرارت آب ماهی ها تزیینی برای مدتی باید بین 19 تا 20 درجه سانتیگراد باشد ، روزانه باید فقط یکبار غذا به آنها ، آن هم صبحها داده شود .
تغذیه بچه ماهی ها و نوزادها کاملا با ماهی های بزرگتر فرق می کند .به لاروها باید هر ساعت یکبار غذا داد ولی دادن غذا فقط باید هنگام روز صورت گیرد .تغذیه بچه ماهی ها ممکن است هردو ساعت یکبار انجام گیرد .اگر غذای زنده مانند دافنی ، آرتمی ا یا سیکلوپس به ماهی ها داده می شود باید روزانه 5 بار به آنها را غذا داد .مقدار غذای زنده انواع یاد شده در هر دو وعده باید به اندازه ای باشد که پس از نیم ساعت اثری از آنها باقی نماند .

ج : در هر وعده باید چقدر غذا به ماهی ها داده شود؟
میزان غذایی که باید هر بار به ماهی ها یک آکوآریوم داد بستگی کامل به درجه حرارت ، تعداد ماهی ها ، شرایط داخل آکوآریوم و میزان سلامت ماهی ها دارد .هر آکوآریوم دار بهتر است از طریق تجربه این میزان را خود مشخص نماید .به طور کلی مقدار غذایی که باید در هر وعده به ماهی ها داد به اید باندازه ای باشد که پس از 3 تا 5 دقیقه هیچگونه اثری از آن باقی نمانده و تمام آن توسط ماهی ها خورده شود .در چنین شرایطی نه تنها ماهی ها سالم خواهند ماند ، بلکه آب نیز همواره تمیز مانده و از حیف و میل غذا جلوگیری خواهد شد .در گرمای 24 تا 27 درجه سانتیگراد اگر در شبانه روز دو بار به ماهی ها به روش فوق غذا داده شود و مقدار غذای مصرف شده در دو بار بدقت محاسبه گردد ، می توان این مقدار غذا را بجای دو بار ، در 3 یا 4 بار به ماهی ها داد .ولی هرگز نباید روزانه 3 تا 4 بار به آنها تا حد سیر شدن غذا داد .اگرچه غذا دادن به ماهی ها دارای لذت زیاد است ولی به هیچ وجه نباید به دلیل لذت بردن بیشتر ، ماهی ها را که در واقع جزیی از افراد خانواده محسوب می شوند ناراحت کرد مگر اینکه جیره غذایی روزانه در چند مرتبه به آنها داده شود .
از آنجا که غذای خشک پس از قرار گرفتن در آب مرطوب و متورم می شود ، هرگز نباید همه غذای یک وعده را یکباره به ماهی داد ، بلکه باید این مقدار کم کم و در مدت چند دقیقه به آنها داده شود .اگر کسی تعداد زیادی آکوآریوم دارد بهتر است ابتدا قسمتی از غذا یکبار به همه آکوآریومها داده شود و سپس مجددا این کار تکرار گردد .بهتر است غذای خشک قبل از دادن به ماهی ها مرطوب نشود زیرا ماهی ها بو و مزه آن را چندان دوست ندارند .

د : آیا تغذیه ماهی ها در فصول مختلف فرق می کند؟
بطور کلی اگر قسمتی از جیره غذایی ماهی ها را غذاهای زنده تشکیل می دهد ، تهیه و تامین آنها در فصل زمستان و گاهی اواخر پاییز مشکل می باشد .در چنین شرایطی یا باید نوع غذای زنده را تغییر داد و یا از غذاهای زنده ای که بصورت خشک و تجارتی تهیه می شود استفاده نمود .امروزه می توان انواع خشک شده کرم توبی فکس ، می گوی آب شیرین و حتی دافنی را خریداری نمود .اگر درجه حرارت آب با وجود بخاریهای ترمومتر دار به علت گرمتر یا سردتر بودن بیش از حد هوا در فصول مختلف تغییر کند ، باید میزان غذای داده شده در هر فصل با توجه به درجه حرارت آکوآریوم محاسبه گردد .

ه : در صورت رفتن به مسافرت یا دوربودن ازمنزل برای تغذیه ماهی ها چه باید کرد؟

اکثرا ممکن است افرادی که آکوآریوم دارند مجبور به تنها گذاشتن ماهی ها برای مدت کوتاه و یا طولانی گردند .اگر این زمان 3 تا 5 روز است هیچ اشکالی ندارد که به ماهی ها در این مدت اصولا غذایی داده نشود ، زیرا اگر ماهی ها بکسی سپرده شوند که نحوه غذا دادن به آنها را نداند ، ضرری که از تغذیه غیر صحیح آنها توسط فرد ناوارد حاصل می شود ، بمراتب بیشتر از ضرری است که از گرسنه ماندن آنها بوجود می آید .عده ای فکر می کنند که اگر ماهی یک یا دو روز گرسنه بماند خواهد مرد .این درست خلاف حقیقت است زیرا اگر همه شرایط دیگر محیط ماهی خوب باشد ولی فقط غذا در دسترس آن نباشد ، هفته ها ممکن است زنده بماند .وقتی ماهی ها را می خواهند از کشورهای تولیدکننده به سایر کشورها صادر کنند ، مراحل صدوراز آن کشور و ورود به کشور دیگر ممکن است چندین روز طول بکشد .بدون شک نه تنها هنگام حمل و نقل به آنها به هیچ وجه غذا داده نمی شود ، بلکه حداقل 24 ساعت قبل از پرواز نیز آنها را وادار به امساک می نمایند .بنابراین هیچگونه ترسی از گرسنه ماندن ماهی ها برای مدت 3 تا 5 روز نباید وجود داشته باشد .
اگر مدت زمان مسافرت و دور بودن از منزل از 5 روز تجاوز می کند ، بهتر است تغذیه ماهی ها به شخص آگاهی سپرده شود .در صورت نبودن فرد آگاه ، بهتر است به کسیکه این مسئولیت سپرده خواهد شد ، آموزش کافی داده شود و حتی از او خواسته شود که یکی دو بار در حضور صاحب آکوآریوم به ماهی ها غذا دهد .

برچسب‌ها: تغذیه و بهداشت ماهیان
+ نوشته شده توسط kadar65 در یکشنبه بیست و نهم دی 1392 و ساعت 18:3 |
اصول نگهداری آکواریوم

آکواریوم ها گوناگونند، گاهی هیجان آور و در زمان خاصّ خود، سرگرمی آرامش بخشی برای مردمی که به این تفریح علاقمند باشند. آکواریوم شما می تواند به صورت آرامش بعد از استرس های روزمرّه برای شما عمل کند و به کمک ذات طبیعت، شما را سرگرم می کند. آکواریوم به شما کمک می کند که به جهانی که از دید شما پنهان است، به سادگی بنگرید. برعکس آن چیزی که مردم فکر می کنند؛ داشتن آکواریوم نیاز به تخصص آنچنانی ندارد. تهیّۀ آن امروز بسیار کم هزینه می باشد. نگهداری آن نیز بسیار آسان است و می تواند برای شما سرگرمی بی مانندی را فراهم کند.
معمولاً وابستگی انسان به ماهی ها، نسبت به سایر حیوانات اهلی کمتر است.ماهی ها در ایّام تعطیلات و آن هنگام که شما در منزل نیستید، به اندازۀ سایر حیوانات اهلی شما را نگران نخواهند کرد و نیازی به همراه بردن آن ها یا درخواست کمک از دیگران برای نگهداری آن ها در زمان نبود شما نیست.
در طبیعت بیرون، خود اکوسیستم از ماهی ها مراقبت می کند، آب پیوسته در جریان است و تعویض می شود. ساکنان زیر آب هر یک به نوبۀ خود با انجام وظایف شرایط زیست همۀ آبزیان را در طبیعت کنترل می کنند. در هنگامی که شما این طبیعت را به خانه می آورید، متعاقباً تمام وظایف به دوش شما خواهد افتاد و شمایید که تمام این کارها را انجام می دهید. در آکواریوم کوچک شما ماهی ها، گیاهان و سایر آبزیان با هم زندگی خواهند کرد و شما به کمک ما خواهید توانست شرایطی مطابق با طبیعت برای آن ها فراهم کنید.


امروزه به دلیل تجارب بسیار، وجود تجهیزات مختلف و امکانات گوناگون می توان از ماهی ها به طور موفّقی، بدون اختصاص دادن وقت زیاد نگهداری کرد. حتّی می توانیم بگوییم که قدرت آن را داریم که به ماهی ها حق انتحاب بدهیم؛ مثلاً در هوایی که دوست دارند زندگی کنند، در یک محیط طبیعی و شرایطی که ماهی بتواند از خودش مراقبت کند.
با این شرایط بعید نیست که با توجّه به زندگی بهتر، عمر بیشتر، غذای آماده و نبود شکارچی ها و ... ماهی شما محیط آکواریوم را به طبیعت ترجیه دهد.

1 - - آکواریوم چه مقدار به مراقبت نیاز دارد

به چه نیاز داریم؟

1- سایز و اندزۀ آکواریوم

2- تعداد و تنوّع ماهی ها

3- مسائل فرعی

با وجود امکانات امروز، برای شما امکانپذیر است که مدت زمان مورد نیاز برای رسیدگی به آکواریوم را حتّی به سه یا چهار ساعت در سال نیز محدود کنید؛ امّا برای بیشتر ما این کار یک سرگرمی است و جایی است، که ما می خواهیم با فعّالیت در آن از لحظات مان لذّت ببریم. معمولاً بیشتر افراد علاقه دارند که یک بار در ماه، به آکواریوم شان رسیدگی کنند.

یک تجربۀ مفید :
بزرگترین آکواریوم به کمترین مراقبت نیاز دارد.
فقط 5 دقیقه در هر روز برای خاموش و روشن کردن چراغ، چک کردن حرارت آب، چک کردن فیلتر ها و پمپ های هوا و غذا دادن.
دو یا چهار ساعت در ماه ( بستگی به شرایط ماهی و اندازۀ آکواریوم دارد ) برای تمیز کردن فیلترها، تعویض قسمتی از آب و کارهای نظافتی.
به جز این کاری نخواهید داشت.
البته همواره باید مراقب مرگ ماهیانتان باشید که در ادامه به آن می پردازیم...

1 - 1 - کارها و مراقبت های روزانه

الف -) نور ( روشن و خاموش کردن لامپ ) :
بهتر است برای این کار یک تایمر نصب شود؛ برای نور دهی روی زمانی حدود 12 ساعت در روز تنظیم گردد که این مدت زمان، اصولاً طول گرمایی روز نامیده می شود.

ب -) دما ( سیستم کنترل حرارت محیط آب ) :
بخاری های امروزی به طور کاملاً مطمئنی کار می کنند، با این حال شما باید حداقل یک بار در روز دمای آب را چک کنید تا مطمئن شوید همه چیز خوب است.

ج -) همچنین شما باید چک کنید که پمپ هوا و فیلتر تصفیه به خوبی کار می کنند.

د -) به ماهی ها دو یا سه بار در روز غذا دهید، امّا فقط به همان مقدار که در عرض زمان کوتاه می خورند.
ماهی هایی که در شب فعّالیت می کنند باید بعد از خاموش کردن لامپ و در شب به آن ها غذا داد. البته در بارۀ غذا دادن به ماهی ها مقالات مفصّلی در قسمت مربوط موجود می باشد.

1 - 2 - کارها و مراقبت های هفتگی

- نو کردن (تعویض) آب :
برای آکواریوم ها در اندازه های کوچک و یا آکواریوم هایی که ماهی های زیاد دارند. باید هر هفته، مقداری از آب آکواریوم را تازه (تعویض ) کنید. برای آکواریوم های بزرگ و آکواریوم هایی که ماهی کم دارند، این نو کردن آب را به طور ماهیانه و یا به مقدار خیلی کم در هفته انجام خواهید داد.

- چک کردن پارامتر های آب :
یک بار در هفته باید مقدار نیترات و سختی آب را چک کنید (در ادامه توضیح کامل خواهم داد ).

1 - 3 - کارها و مراقبت ها، مطابق نیازهایی که ممکن است پیش بیاید

تمیز کاری :
جمع کردن برگ های پوسیده گیاهان
هرس کردن گیاهان
پاک کردن جلبک ها از روی شیشه
سیفون کردن کف آکواریوم

پاکیزه کردن فیلتر :
در مراتبی از زمان باید فیلتر از آلایش های گوناگون پاک شود، بعضی از موادّ داخل فیلتر نیز مانند زغال و سرامیک و .. بعد از مدتی باید جابجا و نو (تعویض) شوند.

1 - 4 - کارها و مراقبت های سالانه
نو کردن لامپ :
حتّی اگر لامپ شما سالم باشد و در حال کار کردن باشد بهتر است آن را نو کنید چون به مرور زمان از کیفیت نور آن کاسته می شود.
در صورتی که دو یا چند لامپ دارید آن ها را به فاصلۀ 2 ماه از هم نو کنید زیرا با نو کردن ناگهانی تمام لامپ ها، نور آکواریوم شما ناگهان تغییر می کند و استرس و دلهره به جان ماهی هایتان می افتد.

2 - - نو کردن آب در هفته یا در ماه
همان گونه که می دانید ما هر روز در حال ریختن غذاهای مختلف به داخل آکواریوم هستیم. ماهی ها و گیاهان این غذاها را گرفته و استفاده می کنند. بعد از مصرف غذا و سوخت ساز آن در بدن ماهی و .... آنچه باقی مانده وارد آب می شود. آکواریوم هایی که درست نگهداری می شوند و دائم در حال فیلتر شدن هستند، دارای باکتری هایی هستند که معمولاً این پسماند ها را مصرف می کنند و مقدار آن را در آب تعدیل می نمایند. خیلی از این پسماند ها هم که توسط باکتری ها متلاشی نشده اند به وسیلۀ گیاهان جذب می شوند. امّا در نهایت این گیاهان و باکتری ها هم از مصرف پسماندها چیزی دیگر تولید می کنند که اظافه می ماند و البته، مواردی هست که توسط باکتری ها و گیاهان جذب نشود.
این اظافات برای ماهی ها سمّی خواهند بود و علاوه بر آن، آب را سنگین و اکسیژن گیری آن را کم می کند. شما با نو نمودن مقداری از آب از یک زمان تا زمان دیگر این موارد را کنترل می کنید.

2 - 1 - چه موقع و چه مقدار از آب باید نو شود؟
مدت و مقدار این نو کردن بستگی دارد به اندازه آکواریوم که آن را می توانید از روی جدول زیر بسنجید :

اندازۀ تانک اندازۀ آبی که باید نو گردد اندازه تانک اندازۀ آبی که باید نو گردد فاصلۀ زمانی برای نو کردن آب

50 - 60 لیتر 10 - 20 لیتر 12 - 15 گالن 3 - 5 گالن هفتگی

80 - 100 لیتر 20 لیتر 20 - 25 گالن 5 گالن هفتگی

110 - 120 لیتر 20 - 30لیتر 28 - 30 گالن 5 - 8 گالن هفتگی

160 - 200 لیتر 30 - 40 لیتر 40 - 50 گالن 8 - 10 گالن هفتگی

250 لیتر 20% آب 60 گالن 20% آب ماهیانه

2 - 2 - اشتباه های رایج

الف -) دیده شده گاهی کسانی آب آکواریوم شان را در مدت زمانی کمتر از یک هفته ( برای نمونه 3 روز یک بار ) نو می کنند. در این شرایط ماهی ها و گیاه های شما ناراحت خواهند بود؛ باکتری های مفید موجود در آب، فرصتی برای زایش و زیاد شدن نخواهند داشت.

ب -) نو کردن آب به ندرت انجام داده می شود. دیده شده افرادی به نظر خود نیازی به نو کردن آب نمی بینند و این کار را بیهوده قلمداد می کنند. یا برخی دیگر آب را در هر 3 ماه یک بار و یا در بازۀ زمانی دیگری نو می کنند و در عوض مقدار بیشتری را عوض می کنند. برای نمونه نصف آب را در هر 3 ماه، نو می کنند. با این کار مقدار زیادی سموم مختلف در آب انباشته می شود و هنگامی که مقدار زیادی از آب را نو می کنید، ناگهان شرایط آب تغییر می کند؛ پس با دو مورد روبرو خواهیم شد.
یکی این که در زمانی که سموم در آب انباشته می شوند آسیب زیادی به ماهی و گیاه می رسد.
دیگر آن که با ورود آب جدید به مقدار زیاد، ماهی ها ناگهان دچار استرسی می شوند که ناشی از این ناهمگونی ناگهانی است.
این شرایط اگر در همان لحظه، ماهی شما را نکشد، عمر آن را بسیار کم، زایش آن را دچار اشکال و شادابیش را کم می کند.
دقت کنید که نگهداری از آکواریوم یک سرگرمی است که با گذاشتن چند ساعت زمان در هفته بهترین آرامش را به شما خواهد داد.

اگر این زمان کم را هم ندارید، بهتر است از نگهداری ماهی صرف نظر کنید.

2 - 3 - هم اکنون بیایید آغاز کنیم

نو کردن آب بدون ریخت و پاش :
چه چیزی برای نو نمودن آب آکواریوم لازم دارید؟

- دو سطل تمیز که فقط برای این کار نگه داشته ایم و هرگز با مواد شوینده و شیمیایی تماس نداشته اند.

- دو متر لوله، یا دستگاه سیفون که امروزه همه جا پیدا می شود و در مورد آن مقاله هایی موجود است.

- داروی ضدّ عفونی و داروی ضدّ کلر برای شرایطی که آب را مستقیم از لوله می گیرید؛ ( می توانید آب را از 24 ساعت قبل از لوله بگیرید و نگه دارید تا کلر آن دفع شود )

- یک حولۀ کوچک برای جلوگیری از بیرون ریختن احتمالی آب

* نکتۀ ایمنی*

قبل از هر کاری برای جلوگیری از آسیب هایی ممکن است به شما برسد، تمامی قسمت های برقی آکواریوم را از پریز بکشید.

دقت کنید که اگر در آب جریان برق باشد ماهی ها را نمی کشد و شما متوجّه خطر نمی شوید، زیرا ماهی ها با زمین تماس ندارند و در محیط عایق زندگی می کنند.

امّا اگر دست شما در همان آب داخل شود، برق از بدن شما رد شده به زمین اتاق می رسد و شما آسیب می بینید.

چگونه آب را از داخل آکواریوم بکشیم :

ابتدا حوله را پهن کرده و دو سطل را روی آن می گذاریم. یک سر لوله را در آب آکواریوم و سر دیگر را در سطل قرار می دهیم.

در صورتی که از سیفون استفاده شود آن را به صورت روش زیر استفاده فرمایید.

سری را که در سطل است کمی بمکید تا آب جریان پیدا کند.

این یک روش سنّتی است که به کمی تمرین نیاز دارد و ممکن است آب به درون دهان شما برود.

برای جلوگیری از این اتفاق می توان از "سیفون های ساچمه دار" استفاده کرد.

اگر از دستگاه سیفون استفاده می کنید، می توانید سنگ ریزه های کف آکواریوم را نیز تمیز کنید.

روش استفاده به این شکل است که :

- با شصت خود ته لوله را بسته نگاه دارید، استوانه را داخل آب قرار دهید و آن را با آب پر کنید.

استوانه را به طور عمود بلند کنید و بیرون از آب نگه دارید و منتظر بمانید تا هوا خارج شود و لوله از آب پر شود.

- قبل از خروج آب از لوله دهانۀ آن را با انگشت ببندید

- استوانه را مثل عکس دوباره زیر آب کنید تا هوا از آن خارج شود.

- حال استوانه را داخل سنگریزه های کف فشار دهید تا مواد اضافی ته نشین شده را از لای شن ها به همراه آب بیرون بکشد.
وقتی سنگ ریزه های قسمتی را تمیز کردید، با شصتتان ته لوله را ببندید تا شن ها برگردند سر جایشان و دوباره بتوانید قسمت دیگری را سیفون کنید.
سعی کنید به فاصلۀ 2 سانتی متر از اطراف گیاه ها را سیفون نکنید تا به ریشۀ آن ها آسیبی نرسد.
در کنار سیفون کردن می توانید کارهای سلیقه ای و مرتب کردن را نیز انجام دهید.

چطور آکواریوم را دوباره پر کنیم؟
معمولاً شما آکواریوم را دوباره با شیر آب پر می کنید. برای بیشتر ماهی ها این کافی نخواهد بود و شما باید ابتدا شرایط آب را در نظر بگیرید. وقتی که آب آشامیدنی تولید می شود، متخصصین به ناچار برای نگهداری ماهی تولید نمی کنند. البته کار آن ها این است که آبی را تولید کنند که برای بشر قابل نوشیدن باشد، مزۀ مناسبی داشته باشد، آلودگی و میکروب کمی داشته باشد و البته نباید به تجهیزات و لوله ها نیز آسیب برساند. منطقی است که تمرکز مواد سنگین آب ( فلزّات ) افزایش پیدا می کند و یا مواد شیمیایی مانند کلرین برای کشتن میکروب ها و باکتری های خطرناک استفاده شود.
همین دلایل کافی است تا آبی که ما در شرایط عادی و کمال سلامت می نوشیم، برای مایۀ مخاطی بسیار حسّاس و مهمّ روی پوست ماهی ها خطر جدّی باشد.
همچنین ورود مستقیم آب لوله، باکتری های مفید موجود در آکواریوم را نیز می کشد و خود نیز خالی از انواع این باکتری ها می باشد؛ زیرا با کلر ضد عفونی شده و مقدار زیادی کلر در آن محلول است.

چگونه آب مناسب را فراهم کنیم؟
سعی کنید تا جای ممکن درجه حرارت آب تازه به دمای تانک شما نزدیک باشد. در صورتی که آب تازه فقط یک یا دو درجه از آب تانک شما سردتر باشد برای ماهی خوب است. مخصوصآ در ماهی ها ی جفت شده، این سرما باعث افزایش سوخت و ساز بدن ماهی و آماده شدن آن برای تخم گذاری می شود.
همزمان که آب را داخل سطل می ریزید هر یک از داروهای پیشنهاد شده را می توانید اضافه کنید.

آب را به آکواریوم اضافه کنید :
زمانی که می خواهید آکواریوم را با آب تازه پر کنید مطمئن باشید که سنگریزه ها را خیلی زیاد جابجا نکردید و یا گیاهی در نیامده باشد. همچنین آب را طوری بریزید که دکور آکواریوم خراب نشود و گیاهان نیز از جا کنده نشوند. عکس های زیر روش های ریختن درست آب در آکواریوم را به شما نشان می دهد.
بعد از پر کردن آکواریوم، دوباره وسایل برقی آن را به پریز وصل کنید، می توانید چند قطره
Sera Nitrivec به آب اضافه کنید تا شرایط اکوسیستم زودتر به ثبات برسد.

3 - - چگونگی اندازه گیری شرایط آب

هر هفته یک بار باید سه ارزش مهم آب را بررسی کنید :
نیتریت - سختی - اسیدیته
PH

نیتریت :
نیتریت نتیجۀ تجزیه و فساد مدفوع ماهی است. نیتریت مانع توزیع اکسیژن در بدن ماهی است و به این معنی است که وقتی تمرکز آن بالا باشد ماهی ها دچار خفگی می شوند. در آب، نوعی باکتری به نام "نیتروباکتر" این نیتریت را مصرف کرده و میزان آن را تنظیم می کند. جمعیت این باکتری ها به وسیلۀ شرایط ماهی ها و نوع تغذیۀ آن ها تعیین می شود.
عواملی مثل توجه نکردن به آلودگی های مختلف مانند ماهی مرده که در آب مانده و پوسیده باشد باعث می شود که کنترل از دست باکتری ها خارج شود. به همین دلیل است که شما باید هر هفته میزان نیتریت آب را بسنجید. بهترین زمان برای این کار وسط هفته می باشد ( هفته از روزی که مقداری از آب را نو می کنید شروع می شود ). اگر این میزان را در صبح قبل از نو کردن آب بسنجید، نشانۀ با ارزشی از جایی که چرخۀ نیتروژن به خوبی در حال گردش است به دست می آورید.

بعد از نتیجۀ تست نیتریت چه کنیم؟

سنجش/اندازه گیری

0.1 میلی گرم بر لیتر (ppm) و کمتر

همه چیز خوب است و آب را مثل همیشه سر موقع نو کنید.

0.3 میلی گرم بر لیتر (ppm)

هرچند آلودگی جزئی است، نو کردن آب باید در آخر هفته انجام شود. حالا 20 میلی لیتر از Sera Nitrivec به ازای هر 100 لیتر آب به طور مستقیم به آب اضافه کنید. جریان پمپ هوا را چک کنید که بدون مشکل باشد شاید یک ماهی مرده باشد.

0.5 میلی گرم بر لیتر (ppm)
آب به شدت آلوده شده، مقدار کمی از آب را نو کنید ( حدود 30% ) آب نو را باید با
Sera Aqutan و Sera Nitrivec مجهز کنید ( 20 میلی لیتر به ازای هر 100 لیتر آب ). سعی کنید دلیل آلودگی را پیدا کنید. آیا جریان فیلتر درست است؟ آیا ماهی مرده است؟ آیا زیادی غذا می دهید؟ باید توجه کنید که شاید غذا اضافه می ماند.

1.0 میلی گرم بر لیتر (ppm) یا بیشتر
فوری نصف آب را نو کنید، و آب تازه را با
Sera Aqutan و Sera Nitrivec به میزان 20 میلی لیتر در هر 100 لیتر آماده نمایید. به مدت 3 روز هر روز 20 میلی لیتر برای هر 100 لیتر، از Sera Nitrivec به آب آکواریوم اضافه کنید. باز هم باید به دنبال دلایل آلودگی بگردید.

دلایل گوناگونی برای بالا بودن سطح نیتریت وجود دارد :

الف -) آکواریوم شما کاملاً پر شده، این وضعیت نیتریت تا 4 هفته ادامه خواهد داشت و احتمال دارد که برخی ماهی ها بمیرند. بهتر است با شخص با تجربه ای در مورد انواع و تعداد ماهی ها مشورت کنید.

ب- ) سیکل ازت طی نشده، یا این که در 14 روز اوّل از Sera Nitrivec استفاده نمی کنید.

ج - ) فیلتر تصفیه ندارید یا اینکه درست کار نمی کند

د - ) شاید باکتری های مفید توسّط داروهای مصرفی شما برای برطرف کردن بیماری خاصّی کشته می شوند. دقت کنید که این داروها بین باکتری ها و میکروب ها و مفید و غیر مفید فرقی نمی گذارند.

ه - ) تعداد وعده های غذا دادن زیاد است یا این که در هر وعده زیاد غذا می دهید.

3 - 2 - میزان اسیدیته (PH) و سختی کربنات

شرح میزان PH آکواریوم شما ، اگر چه آب شما اسیدی، خنثی و یا الکلی( بازی) باشد؛ سختی کربنات شما را مطمئن می سازد که اندازه گیری مقدار PH درست است. کم کردن سختی کربنات باعث می شود که مقدار PH ثبات کمی داشته باشد. استانداردهای مذکور برای میزان این دو متغیّر برای تمامی آکواریوم ها در همۀ اندازه ها ثابت است. یعنی در این مورد باید به دو متغیّر همزمان توجّه کرد که کاملاً به هم مربوط هستند.

اقدامات:
الف-) دی اکسید کربن را به کمک
Sera Co2 تا وقتی که PH از 7.2 به 7.5 برسد اضافه کنید

ب-) با استفاده از Sera Super Active Blackpeat Granulate e.g ( کود گیاهی فعّال سیاه ) و قرار دادن محتوای یک بستۀ 500 گرمی آن در فیلتر تصفیۀ دستگاه شروع کنید. سپس روزانه مقدار PH و KH را اندازه بگیرید. هنگامی که به اندازۀ نرمال رسید کود را از فیلتر تصفیه خارج کنید. بالا بودن سختی کربنات در این حالت، برای شما موجب می شود که پایین آوردن PH مشکل شود.

اقدامات :
الف -) مقدار جزئی از آب را نو کنید، برای این کار از آب مقطّر استفاده کنید و البته این اقدام را با شتاب و ناگهانی انجام ندهید، بلکه در همان زمانی که همیشه آب را نو می کنید و به همان اندازۀ همیشگی (هفتگی یا ماهیانه ) این کار را انجام دهید. آب خالص (آب مقطّر) را می توان از باطری سازی ها و یا آزمایشگاه ها فراهم نمود و یا این که آن را به آسانی تولید کرد. ضمناً مطابق دستور قسمت قبل، با استفاده از کود گیاهی در فیلتر، آب را تصفیه کنید.
ب -) روزانه به طور مرتّب از
PH-minus استفاده نمایید.
این به آن دلیل است که دارو تا 2 روز می تواند
PH شما را پایین بیاورد و دوباره بالا خواهد رفت.
همچنین سختی کربنات را بررسی کنید، خواهید دید که با هر بار اضافه نمودن این دارو جریان سختی کربنات کاهش پیدا خواهد کرد. وقتی که مقدار سختی کربنات به
6dKH رسید، شروع به استفاده از کود گیاهی در فیلتر تصفیه نمایید، برای چند روز دیگر مقادیر PH و KH را اندازه بگیرید تا از تعادل آن مطمئن شوید.
ج -)تهیّه کردن
CO2
به کمک دستگاه اضافه کنندۀ
CO2 آن را به آب اضافه کنید تا PH شما از 7.2 به 7.5 برسد. در چنین شرایطی که سختی کربنات بالا است ( بیش از 15dKH ) شما نباید مقدار PH را با CO2 به زیر 7 برسانید. زیرا از جای دیگر خطرناک خواهد بود. در این وضعیت آب لوله و آب شهر شما سختی کربنات پایینی دارد.
اگر از روش استفاده از کود گیاهی در فیلتر و یا استفاده از
Sera Minus و ... شروع کنیم، ممکن است سختی کربنات آب کاهش پیدا کند و این موجب می شود مقدار PH نا استوار و متزلزل باشد و ممکن است در شرایطی اینچنینی، به شدّت کاهش پیدا کند.

اقدامات :
الف -) افزودن مقدار سختی کربنات : به و سیلۀ اضافه نمودن
KH plus مطابق دستور مصرف، تا جایی که KH به 6 درجه برساند و البته این افزایش باید به تدریج صورت بگیرد. با این روش مقدار کمی به PH افزوده خواهد شد و ادامه پیدا خواهد کرد. پیشنهاد می کنم برای شتاب دادن به این افزایش چند سیچلاید به آکواریوم اضافه کنید و اگر امکان دارد از PH plus استفاده کنید.
ب -) مقدار کمی از آب رو فوری نو کنید، این کار نیز مقدار کمی
PH را افزایش می دهد والبته در صورتی که سختی بیش از 4 باشد این کار فقط آب را برای تغییر PH حساس می کند.

4 - - مراقبت بر اساس پیش آمد
مشخص است؛ شما به به طور حتم می خواهید که از آکواریوم خود لذّت ببرید؛ و مسلّماً از این که دیگران، دوستان و سایر بینندگان از آکواریوم شما تعریف کنند و شما را تحسین نمایند، لذّت می برید. بسیاری از کسانی که تازه شروع به آکواریوم داری نموده اند، با وسواس زیاد هر ذرّۀ کوچک و تکّۀ برگ و . . . را از آکواریوم خارج می کنند. به یاد داشته باشید که هر زمان دستتان را داخل آب می کنید، باعث استرس برای ساکنان داخل آب می شوید.
ریشه گیاهان را با احتیاط بگیرید و بدانید که زمان زیادی را برای گیاهان باید صرف کنید. سعی کنید تا تمیز کاری و اعمال سلیقه و دست توی آب کردن ها را، به زمان نو کردن دوره ای آب موکول کنید.

4 - 1 - چگونگی پاک کردن جلبک ها
بعد از مدّتی که از عمر آکواریوم شما می گذرد ممکن است با لکّه های سبز و قهوه ای روی شیشه و لوازم داخل آکواریوم مواجه شوید. مخصوصاً در مورد آکواریوم هایی که در مسیر نور زیاد قرار دارند این موضوع بیشتر به چشم می خورد. نگران نباشید، چرا که رشد این جلبک ها نشان دهندۀ شرایط خوب تانک شما است و برای از بین بردن آن ها راه های زیادی دارید. برای کاهش طبیعی این جلبک ها می توانید از ماهی هایی که این جلبک ها را می خورند استفاده کنید، اصطلاحاً به این ماهی ها لجن خوار نیز گفته می شود. ماهی هایی مانند گونه هایی که در عکس می بینید برای کنترل جلبک ها موثر هستند. برای تمیز کردن جلبک های روی شیشه می توانید از وسایلی که برای این کار ساخته شده نیز استفاده کنید. به عنوان نمونه پاک کنندۀ آهنربایی که از دو قسمت تشکیل شده و این رو قسمت در دو طرف شیشه ( یکی داخل آب و دیگری بیرون در دست شما ) قرار می گیرند و به کمک نیروی جاذبۀ آهنربا به هم می چسبند و شیشه وسط آن دو قرار می گیرد و به آسانی می توانید از بیرون، داخل شیشه را تمیز کنید. وسیلۀ قدیمی تری نیز هست که به شکل یک تی کوچک است و از داخل باید شیشه را بسابید. در صورتی که خواستید، کمپانی
Sera محصولی به اسم Sera algae checklist دارد که با استفاده از آن از تمیز کردن جلبک ها خلاص می شوید.

4 - 2 - بی توجّهی !! زیاد خوراک دادن
ممکن است خوراک، حتّی برای یک ساعت در کف آکواریوم بماند و خورده نشود، بعد از این زمان احتمالاً خوراک توسّط ماهی حس نشود و دیگر آن را نخواهد خورد. برای تمیز کردن این خرده غذاها ماهی های بسیاری هستند که به داد شما خواهند رسید؛ انواع کوریدوراس و لوچ ها و گربه ماهی ها از این دسته هستند. در غیر این صورت شما باید یا هر بار، به وسیلۀ سیفون این باقی مانده ها را از آب خارج کنید و یا از فیلتر هایی مانند
Sera Gravel Cleaner استفاده کنید که مخصوص تمیز کردن قسمت کف آکواریوم است.

4 - 3 - ماهی مرده - برگ های پوسیدۀ گیاهان
همیشه به یاد داشته باشید که سریع ماهی مرده را از آب بیرون بیاورید. امّا در مورد برگ های پوسیده بهتر است صبر کنید تا زمان نو کردن دوره ای آب برسد و آن هنگام برگ ها را خارج کنید.

4 - 4 - قسمت های شیشه ای آکواریوم - قسمت بیرونی
آب گرم +
PH minus به راحتی می تواند شیشۀ داخل را هنگامی که آکواریوم خالی است پاک کند. بیرون شیشه را زود به زود تمیز کنید زیرا کثیف شدن آن به شدّت روشنایی را که برای ماهی ها و گیاهان لازم می باشد، کاهش می دهد. برای این کار از شیشه پاک کن های معمولی می توان استفاده کرد.

* نکتۀ مهم * مایع شیشه شور را روی شیشه اسپری نکنید، بلکه آن را روی پارچه اسپری کرده و دستمال را روی شیشه بکشید.
هرگز نگذارید مواد شیمیایی با آب تماس داشته باشند.

4 - 5 - رسوبات آهکی
رسوباتی که معمولا روی شیشۀ بخاری و یا لبه های آکواریوم و ... می چسبند را به کمک
Sera Biofibres می توانید کم کنید. برای تمیز کردن این نوع آلودگی کافی است با مسواکی که در محلول Sera PH minus خیسانده اید، محل رسوب را بسابید.

5 - - فیلتر کردن

5 - 1 - صاف کننده ( فیلتر تصفیه )
یک فیلتر تصفیه چرخۀ زندگی را در آکواریوم مشخص می کند. در واقع یک فیلتر تصفیه در آکواریوم شما نقش قلب، کلیه و شُش را یک جا به عهده دارد. پمپ این دستگاه در واقع جریان آب را در آکواریوم شما به چرخش در می آورد. درون اغلب این فیلتر ها صافی های مکانیکی و شیمیایی مختلفی موجود است که هر یک به نوبۀ خود چیزی را از آب می گیرد و یا به آن اضافه می کند و بهترین شرایط زیست شناسی را برای آکواریوم شما فراهم می کند. البته بدانید که حتّی کلیه، تا اندازۀ معیّنی می تواند مواد زائد را از بدن بگیرد و برای سایر موارد باید به توالت تشریف برد. در نهایت آبی که به تانک بر می گردد آماده برای دریافت اکسیژن و مخلوط شدن با آن است.

5 - 2 - قدرت مناسب برای فیلتر شما
یک انسان را در نظر بگیرید، تمامی اندام های او متناسب با هم ساخته شده و کار خود را در اندازۀ لازم انجام می دهند. برای فیلتر نیز باید تناسب رعایت شود و فیلتری در خور آکواریوم انتخاب گردد. بعضی گمان می کنند هرچه فیلتر قویتر باشد بهتر است و برای آکواریوم 60 لیتری از فیلتری با قدرت تعریف شده برای آکواریومی 500 لیتری استفاده می کنند!!! 
اوّلین چیزی که به نظر خواهد آمد، جریان بسیار زیاد آب است که بدون تناسب با شرایط زندگی ماهی شما خواهد بود و آن را به مرور خواهد کشت. آب در مدت زمان خاص، تعداد دفعات بیشتری از فیلتر عبور خواهد کرد و این، از زندگی درست باکتریهای ضروری آب و فعالیت مفید آن ها جلوگیری می کند.

برای حساب کردن مشخصات فیلتر مناسب، از فرمول زیر استفاده کنید :
تقریبا 2 تا 4 درصد اندازۀ تانک شما برای حجم فیلتر مناسب است ( کمی بیشتر ایرادی ندارد ). قدرت پمپ باید به گونه ای باشد که در هر دقیقه به اندازۀ 3 برابر حجمی که در بالا گفتیم ( حجم مخزن فیلتر ) را از خود عبور دهد.

اگر به ریاضی علاقه ندارید :
فیلتر باید کم کم برای 4 هفته در آکواریوم بدون تمیز کردن کار کند.
محاسبۀ کار کردن درست یک فیلتر :
همیشه به این نکته توجه کنید که تولید کننده هنگام حساب کردن مشخصات فیلتر، آن ها را در فیلتری حساب کرده که محفظه های آن خالی از مواد تصفیه کننده است. این اجزا مقدار زیادی از فشار را خواهند کاست. شما باید با بررسی های پیوسته، بهترین مواد را برای داخل فیلتر خود را مناسب با شرایط آکواریوم تان پیدا کنید. شرایط باید طوری باشد که تمام حجم مخزن فیلتر بتواند طی 15 ثانیه جابجا شود.

5 - 3 - چطور و چگونه مواد به صورت فیزیکی و بیولوژیکی فیلتر می شوند؟
برای شروع، فیلتر باید از ورود هر جسم خشن و زبر و درشت به داخل جلوگیری نماید که این مرحله فیلتر مکانیکی نامیده می شود. امّا قسمت دوّم بسیار مهم تر است و تمام فضولات و کثافت های آب را متلاشی و تجزیه می کند که فیلتر کردن بیولوژیکی نام دارد. البته فیلتر خود این کار را انجام نمی دهد، در واقع، فیلتر مکان و شرایط را برای تجمع و زندگی باکتری هایی فراهم می کند که آن ها این کار را انجام می دهند.

شرایط و ساختمان اساسی فیلتر :
شرایط و ساختمان فیلتر شما، لازمۀ مهمّی برای گسترش پیش نیاز های گوناگون در داخل فیلتر می باشد. دلیل : هر نوع باکتری لایه و محل خاصّی را ترجیه می دهد تا از جریان و شرایط نا مساعد در امان باشد.

سرعت زیر آب :
نکتۀ دوّم سرعت آب در سرتاسر فیلتر است. جریان باید به اندازه ای قوی باشد که بتواند به باکتری اکسیژن لازم را برساند و از آن قوی تر نباشد. در غیر این صورت میکرو موجودات شسته خواهند شد.

ترتیب قرار گیری مواد در فیلتر ها :
سومین معیار طبقه بندی رسانه های داخل فیلتر است. اگر این کار به درستی انجام شود عملیات فیلتر به راحتی برای هفته ها بدون نیاز به نظافت ادامه پیدا خواهد کرد.

5 - 4 - مواد داخل فیلتر :
پشم یا الیاف
به عنوان یکی از جدید ترین ساخته ها برای این امر است. مارک های خوب آن را به قیمت کم می توانید خریداری کنید و برای مدّت بسیار زیادی تارهای آن برای شما مواد داخل آب را که باعث تار شدن آب می شود به دام خواهند انداخت و آب را شفّاف خواهد کرد. پیشنهاد می شود در ابتدا یا انتهای فیلتر قرار داده شود.

فیبر های بایو
Bio Fibres
همان کار الیاف را انجام می دهد با این تفاوت که از مواد طبیعی گیاهی ساخته شده.

آب کش بایو
Biopur
شبیه سرامیک است ولی گیاهی ، که متخلخل است و به عنوان صافی قوی استفاده می شود و می تواند علاوه بر به دام انداختن ذرّات، محلّ مناسبی برای زندگی باکتری ها باشد.

سرامیک
متخلخل است و به عنوان صافی قوی استفاده می شود و می تواند علاوه بر به دام انداختن ذرّات، محلّ مناسبی برای زندگی باکتری ها باشد.

5 - 5 - سیستم کار فیلتر
فیلتر ها در دو نوع شناخته شده اند :

الف -) فیلتر های بیرونی :
ب -) فیلتر های درونی:
شیشۀ کناری آکواریوم بهترین مکان برای نصب آن ها می باشد.

5 - 6 - با یک فیلتر چه کارهای دیگری می توانیم انجام دهیم؟
صاف کردن در کنار کود گیاهی سیاه اکتیو شده
در بخش های قبلی راجع به اندازه گیری متغیّر های آب و راه های تنظیم آن ها صحبت شد. این کود ها برای مدّت طولانی می توانند مقادیری اسید را کم کم به آکواریوم اضافه نمایند که برای تنظیم
PH مناسب است.
کربن فعّال ( زغال اکتیو )
بعد از درمان بیماری ماهی ها با دارو، می توان با این نوع زغال اثرات دارو را از بین برد. این مادّه می تواند انواع رنگ و بو را از آکواریوم بگیرد. هنگام استفاده از زغال
Bio pur اثر نخواهد کرد، پس استفاده ننمایید. همچنین کربن تمام مواد کود گیاهی را نیز خواهد گرفت و این دو را نباید با هم در فیلتر قرار داد.

6 - - نگهداری از ماهی ها در هنگام مسافرت
گفتیم که ماهی ها برای شما دردسری ندارند و می توانید به راحتی آن ها را تنها گذاشته و به تعطیلات بروید.برای این کار، یک تایمر و یک غذا دهندۀ اتوماتیک کافی است. البته می توانید از کسی بخواهید که به جای شما از آکواریوم تان نگهداری کند.
یک تایمر برای خاموش و روشن کردن لامپ ها و پمپ ها
یک غذا دهندۀ خودکار برای غذا دادن به ماهی ها
حتماً یک هفته قبل از آن که به سفر بروید تمامی وسایل فوق را امتحان کنید که دچار اشتباه نشده باشید.
بهتر است نوعی از غذا دهنده را انتخاب کنید که قسمت های جداگانه برای غذاهای مختلف داشته باشد.
هنگام پر کردن محفظه ها آن ها را زیاد پر نکنید( به اندازۀ غذایی که ماهی در یک یا دو دقیقه می خورد کافی است ) ، ماهی هرگز از گرسنگی نمی میرد، ولی از سیری زیاد خواهد مرد و البته این غذای اضافی آب آکواریوم را آلوده خواهد کرد.


برچسب‌ها: اصول نگهداری آکواریوم
+ نوشته شده توسط kadar65 در یکشنبه بیست و نهم دی 1392 و ساعت 18:2 |
گیاهان آکواریوم 

  گیاهان آکواریوم

گیاهان، اولین چرخه تولید مواد غذایی هستند. آنان با جذب نور و گاز کربنیک از محیط، عمل فتوسنتز انجام می دهند. نتیجه این فرایند، تولید اکسیژن است. این عمل در طی شب و در مدت زمان تاریکی، بالعکس می شود.

  گیاهان آکواریوم

این قاعده در مورد گیاهان آبزی نیز صادق است. گیاهان آبزی با جذب نوراگرچه آن نور مصنوعی باشد – و گرفتن گاز کربنیک از محیط آب، تولید اکسیژن می نمایند. این فرایند نقش بسیار حیاتی در تامین اکسیژن آب جهت تنفس ماهیها و در کل، آبزیان دارد . به علاوه، وجود پوشش گیاهی به عنوان سایه بان، پناهگاه، مخفیگاه و زایشگاه طبیعی در مخازن آکواریوم پر اهمیت است.

  گیاهان آکواریوم

باید توجه داشته باشید که گیاهان آکواریومی به چند مورد اساسی نیازمندند
کف پوش مناسب:برای نگهداری گیاهان داشتن کف پوش مناسب از اساسی ترین نیاز
هاست.سنگ ها باید حدود 2-3 میلیمتر باشند .کلسیم آنها باید بسیار اندک
باشد.نباید زبر و نوک تیز باشند.زیرا در این صورت گیاه شما قادر به ریشه
دواندن نیست و براحتی صدمه دیده و موجب مرگ گیاه می شود.یکی از بهترین پوشش
ها که امروزه در اکثر مغازه های آکواریوم یافت می شود سنگریزه های ساحل است
زیرا که فاقد مواد مضر بوده و نیز بسیار صیقل خورده و مناسب است. گیاهان در
این نوع شن به راحتی می توانند ریشه دار شوند همچنین این بستر موجب می شود تا
با رشد ریشه ها در کف استقامت و ماندگاری آنها در کف آکواریوم افزوده
شود.استفاده 100% از شن نیز توصیه نمی شود.زیرا شن ها می توانند به تکه ای
سخت و محکم تبدیل شوند که مانع رشد ریشه ها می شود.همچنین از خاک به دلیل
داشتن برخی مواد مضر بپرهیزید.همچنین برای کاشت گیاهان می توانید از گلدانهای
سفالی یا پلاستیکی استفاده کنید.البته منظور گلدان صرف نیست بلکه می توانید
از ظرف ماست ،لیوان یکبار مصرف و دیگر ظروف استفاده کنید. در اینصورت یکی از
مسایل مهم در کاشتن گیاهان آکواریومی که در آمدن آنها پس از کاشت است برطرف
خواهد شد.برای این منظور سطلی را از آب پر کنید و در داخل این سطل اقدام به
کاشتن گیاهان نمایید.سپس ظروف را به آکواریوم منتقل کنید.ریشه ی گیاه را در
هنگام کاشتن به خوبی پهن کنید و از آسیب وارد کردن به آن دوری کنید.در هنگام
کاشت و یا در هر زمانی برگ های خراب، سوراخ و یا صدمه دیده را جدا کنید زیرا
انرژی که صرف بازیابی این برگ خواهد شد می تواند برای تولید برگ های تازه و
سرحال به کار رود ..
مواد مغذی : برخی از مواد برای رشد گیاهان نیار است.یکی از این مواد آهن
است که در سبزه و نیز رشد رنگدانه های سبز گیاهان به کار می رود.دیگر مواد
مورد نیاز گیاهان عبارتند از:منگنز،روی،منیزیم، مس، پتاسیم، سولفور، فسفر،
کلسیم، و نیتروژن.البته این به این معنی نیست که شما باید تک تک این مواد را
تامین کرده و در اختیار گیاه قرار دهید. بلکه بیشتر این مواد در آب شیر موجود
است و برخی نیز از طریق ماهی ها و و باقی مانده ی غذا ها تامین می شود.تنها
چیزی که در این مورد نیاز دارید داشتن مقداری کود مایع(یا بصورت قرص)برای
آکواریوم است که از وجود مواد مورد نیاز برای گیاهانتان اطمینان حاصل کنید.از
دیگر مواد مورد نیاز ماهی ها نیترات است که با تبدیل اوره ی حاصل از ادرار
ماهی در اختیار گیاهان قرار می گیرد.

نور: از دیگر سوالاتی که ممکن است در ذهن اکثر افراد مطرح شوداین است
که آیا نور آکواریوم من به اندازه ی کافی است؟باید توجه داشته باشید که
استانداردی که برای همه ی آکواریوم ها و تمام گیاهان صدق کند وجود ندارد بلکه
میزان نور با توجه به موقعیت آکواریوم و گیاهان درون آن تعیین می
. شود.ولی به یاد داشته باشید که نور زیاد همیشه رشد زیاد را به دنبال ندارد
 یعنی شما نمی توانید با داشتن اندکی ماهی  نور آکواریوم را زیاد کرده و انتظار رشد گیاهان را داشته باشید(وبرعکس). بلکه باید همواره تعادلی میان نور و گازکربنیک آکواریوم برقرار باشد.  
پس همیشه سعی کنید این تعادل را حفظ
کنید.استانداردی که برای اکثر آکواریوم ها به طور نسبی صادق است 1.5-2
وات(Watt) برای هر 4 لیتر(1gallon=3.7853) می باشد.البته در مورد رنگ نور سعی
کنید رنگ های مختلف(طیف های مختلف) را امتحان کرده و بهترین را انتخاب کنید.و
اصلا نگران گیاهان نباشید زیرا گیاه می تواند ظرف چند روز دوباره به حالت
قبلی باز گردد. یکی از بهترین نورهایی که می تواند مورد استواده قرار گیرد
ترکیبی از 2 لامپ فلورسنت و لامپ هالوژن است . 

 گیاهان آکواریوم در کل به سه دسته تقسیم میشن :

- گیاهان رو آبی .

- گیاهان میان آبی .

- گیاهان زیر آبی .

-گیاهان رو آبی : که در سطح آب شناور هستن , قابل کاشتن نیستن و روی سطح آب رشد میکنن و نیاز به نور شدید دارن و از ذرات معلق در آب تغذیه میکنن . این گیاهان مناسب برای تولید مثل ماهی های زنده زا هستن و بچه ماهی ها در لای برگها و ریشه های نازک و کوچک اونها مخفی میشن و محیط مناسبی برای زایمان ماهی های بالغ فراهم میکنن و از طرفی هم سطح آب رو تمیز و پاک نگه میدارن به علت قرار گرفتن در سطح و جذب مواد آلی سطح آب . این گیاهان در واقع به نوعی انگل و مزاحم هم به حساب میان چون در مدت کوتاهی تمام سطح آب رو میپوشونن و مانع از رسیدن نور و اکسیژن به عمق آب و گیاهان دیگه میشن نمونه این گیاهان انگل Azolla هست که در تصویر مشاده میکنید . بهتره هر چند وقت مقداری از این گیاهان رو دور بریزید و یا از ماهی های گیاهخواری مثل سیلور دالر و یا گورامی ها هم جزو ماهیهاتون داشته باشید تا این نوع گیاهان رو کنترل کنن . در ایران تنها یک نوع از این گیاهان فروخته میشه به اسم " کرفسی " یا Wisteria که گیاهی بسیار زیبا با رشدی فوق العاده ست . کافیه یک بوته کوچک از اونو روی آب آکواریوم بندازین تا در مدت خیلی کوتاهی تمام سطح آب رو بیپوشونه و زیبایی خاصی به آکواریوم بده . یکی از گیاهان دیگه که بیشتر مخصوص برکه ها ست گیاه نیلوفره که اون هم زیبایی خاصی داره و میشه در حوض هایی که ماهی طلایی نگهداری میکنن اونو پرورش داد .

- گیاهانی که در لایه های میانی آب قرار دارن : گیاهانی هستن که ریشه اونها چندان عمیق نیست و بیشتر در لایه های میانی آب معلق هستن و تا سطح آب رشد میکنن . نیاز به مواد آلی مغذی برای تغذیه ندارن و این مواد رو توسط ریشه هاشون از خود آب دریافت میکنن و نیاز به بستر مناسب ندارن .

- گیاه " الودئاچشم گربه ای " Elodea :

 گیاه  گیاه  گیاه

این گیاه در ایران هم فروخته میشه و بصورت ساقه ای تُرد با برگهای ریز و فر خورده و زیباست . خیلی سریع رشد میکنه و تکثیر میشه و کافیه وقتی دراز شد اونو قطع کنیم و دوباره بکاریم . این گیاه باعث شفاف شدن سریع آب آکواریوم میشه و ذرات معلق در آب رو به سرعت جذب میکنه . در شرایط مناسب از گیاه ریشه های درازی تا سطح آکواریوم رشد میکنه و اونو زیباتر میکنه و در فصل تابستان هم گل میده .

گیاهانی که ریشه اونها در خاک یا ماسه و بستر آکواریوم قرار داره : جزو زیبا ترین و با دوام ترین گیاهان آکواریوم هستن . متاسفانه در ایران گیاهان آکواریومی تنوع چندانی ندارن و به چند نوع خاص محدود شدن . در ایران فقط چند نوع با دوام از این گیاهان فروخته میشه . این گیاهان مثل گیاهان آپارتمانی دارای ریشه هستن و رشد خوبی دارن و زیبایی فوق العادی ای به محیط ماهی ها میبخشن . از مواد آلی موجود در بستر آکواریوم بعنوان کود و خاک تغذیه و استفاده میکنن و با جذب این مواد باعث زلال شدن آب و بهینه سازی محیط آکواریوم میشن . بعضی از معروفترین این گیاهان شامل گیاهان زیر میشن :

- گیاه " کریپتون " Cryptocoryne :

گیاه گیاه گیاه

مشهورترین و بهترین و مناسب ترین این گیاهان آکواریومی هست که خیلی مناسبه برای آکواریوم . گیاه زیبا و با دوامی هست که رشد خوبی داره و خیلی عالی تکثیر میشه . این گیاه برتری ای که نسبت به گیاهان دیگه آکواریوم داره اینه که توسط ماهی های گیاهخوار و یا حلزونها خورده نمیشه . دلیلش هم اینه که برگها و ساقه این گیاه تلخه و ماهی ها رغبتی به خوردنش پیدا نمیکنن . در ضمن این گیاه در نور کم و متوسط و دمای بالای آب هم بخوبی رشد و نمو میکنه و زیبایی خاصی داره و گل های زرد رنگی در زمستان میده که خیلی خوش بو هستن . در صورتیکه باقی گیاهان آکواریومی برای بیشتر ماهی ها غذا به حساب میان و خورده میشن و از طرفی گرمای آب و نور کم اونها رو خراب میکنه . نکته ای که در پرورش گیاه کریپتون باید در نظر بگیرید اینه که این گیاه با بعضی از انواع گیاهان نمیتونه رشد کنه و گیاهانی که در کنار این گیاه کاشته میشن , بزودی خشک میشن . یکی از این گیاهان گیاه والیس Vallis یا همون گندمی نام داره که اگر با گیاه کرپتون کاشته بشه , سریع زرد و خراب میشه و از بین میره . دلیلش هنوز مشخص نیست و این دو گیاه با هم همزیستی ندارن . گیاه کریپتون تا سطح آب رشد میکنه و برگهای مواج و زیبایی داره و اگه در نور طبیعی قرار بگیره حتا گل هم میده . در شرایط مناسب گاه به ارتفاع یک متر رشد میکنه . تکثیر اون از طریق پاجوش هایی هست که از خود گیاه خارج میشه و در مدت 6 ماه یک آکواریوم بزرگ رو بطور کامل میپوشونه و بسیار زیبا میکنه . جزو گیاهان گران قیمت به حساب میاد و یک بوته کوچک اون بین 3 تا 5 هزار تومان قیمت داره . خیلی خوبه که این گیاه رو در گلدانهای سفالی سوراخ دار و یا گلدانهای پلاستیکی مشبک مخصوصی که مثل سبد هستن بکارن تا موقع عوض کردن آب آکواریوم ریشه ش آسیب نبینه و در ضمن زیاد از حد در زیر ماسه پراکنده نشه .

گیاه " والیسگندمی یا سیوی " Vallisneria :

 گیاه  گیاه گیاه

جزو یکی از گیاهان زیبای آکواریومی هست که در شرایط مناسب مثل آبی با جریان ملایم و نور زیاد سریع رشد میکنه . برگهای اون باریک و نواری شکل هستن و گاه پیچ خورده هستن و تا سطح آب رشد میکنن . سریع تکثیر میشه و پاجوش هایی که از گیاه خارج میشه در مدت کوتاهی میتونه آکواریوم رو بپوشونه . این گیاه در آب سرد بهتر رشد میکنه و در فصل پاییز رنگ برگها کمی متمایل به قرمز میشه !! نوع دیگه ای هم از این گیاه هست که برگهاش پیچ خورده نیست و کاملن صاف و نواری شکل هست و رشد سریعتری داره و بصورت انبوه رشد میکنه . این گیاه گونه های زیادی داره و طول و پهنای برگها در انواع مختلف اون متفاوت هستن . اما شرایط رشد همه اونها یکسانه .

گیاه " لودویژیا " , Ludwigia :

گیاه گیاه

در ایران به این گیاه سیوی گفته میشه و 2 نوع برگ پهن و برگ قرمز اون فروخته میشه . جزو گیاهان متداول آکواریوم هست . برگهای نازک و ترد و سبز روشنی داره و خیلی رشد سریعی پیدا میکنه . وقتی که به سطح آب رسید کافیه ساقه اونو از وسط قطع کنین و دوباره بکارین . در مدت کوتاهی ریشه میده و به گیاه جدیدی تبدیل میشه ! بهتره این گیاه در آکواریومی باشه که ماهی های گیاهخوار وجود ندارن چون به علت داشتن برگهای ترد , مورد علاقه ماهی هاست و برگهاش رو بزودی از دست میده و توسط بسیاری از ماهی ها خورده میشه !! نوع برگ قرمز این گیاه بصورت بوته کاشته میشه تا بواسطه برگ های قرمز رنگش دکور آکواریوم رو زیبا تر کنه .

گیاه " کابومباشویدی " , Cabomba :

گیاه گیاه گیاه

این گیاه با برگهای بادبزنی و زیبای خودش جزو یکی از گیاهای ظریف و زیبای آکواریوم به حساب میاد . بهتره این گیاه بین گیاهان دیگه کاشته باشه چون گیاه ترد و ظریفی هست و به سادگی میشکنه و خراب میشه . رشد سریعی داره و در شرایط مناسب و نور زیاد برگهاش بزرگ میشه و جلوه خاصی پیدا میکنه . چون ریشه هاش عمیق نیست بهتره که در کوزه یا گلدان سفالی کاشته بشه .

گیاه " اکینودوروس " , Echinodorus :

گیاه گیاه گیاه

گیاه بسیار زیبایی هست که در نور زیاد و بستری با املاح معدنی زیاد بصورت انبوه و بسیار سریع رشد میکنه . ساقه ها ترد و شکننده ست و در نور کم گیاه ضعیف میشه . به آبی با درجه اسیدی نیاز داره و بهتر نمو میکنه . در شرایط مناسب از پای گیاه پاجوش هایی بیرون میاد و به این ترتیب زیاد میشه . ریشه های ایم گیاه خیلی پراکنده میشه و بهتره در گلدان کاشته بشه برای جلوگیری از صدمه دیدن .

گیاه " اسپاتی فیلوم " , SpathyPhillum :

گیاه گیاه

یکی از گیاهان نه چندان متداول آکواریوم هست که خیلی شبیه گونه آپارتمانی این گیاهه که در گلدان و خاک نگهداری میشه ! این گیاه برای آکواریوم چندان مناسب نیست ولی بعلت ارزون بودن و برزگ بودن آکواریومیست های کم تجربه اونو خریداری میکنن و بعد از مدتی آب رو آلوده میکنه و خراب میشه چون گیاهی مردابیه و نباید بطور کامل زیر آب باشه و نیاز به بستری غنی از مواد آلی و هوایی با رطوبت خیلی بالا داره . برگهای بزرگ و ضخیمی داره که حتا بیرون آب هم رشد میکنه . در شرایط مناسب گلهای درشت و سفید رنگ خیلی زیبایی میده که بوی خوبی دارن .


نکته !!! باید با توجه به نوع ماهیهایی که قصد نگهداریشان را داریم، نوع گیاه را انتخاب کنیم. انواعی از ماهیها عادت به بازی با ساقه و برگهای گیاه دارند. در این صورت باید از گیاهان درشت و قوی بهره برد. بعضی دیگر از ماهیان عادت به بازی با ماسه و حفر گودال در کف آکواریوم دارند، در اینجا باید توجه داشت که گذاردن چند قطعه سنگ درشت و همچنین پوشش ضخیم تری از ماسه برروی ریشه گیاهان ضروری است.
در کنار اختصاصات ذکر شده، باید دانست که هر گیاه در آب به خصوصی دارای
رشد و نمو و فعالیت مناسب است و این جدا از تقسیم بندی حرارتی، از لحاظ خواص شیمیایی نیز تقسیم بندی هایی را می طلبد


برچسب‌ها: گیاهان آکواریوم
+ نوشته شده توسط kadar65 در یکشنبه بیست و نهم دی 1392 و ساعت 18:1 |
اصول اولیه راه اندازی آکواریوم و تجهیزات مورد نیاز


درپوش آکواریوم

همانطور که از نام آن پیداست، به وسیله ای گفته می شود که بر روی آکواریوم قرار می گیرد. درپوشها می توانند بسیار ساده و از یک قطعه شیشه ساخته شوند و یا اینکه دو تکه بوده و از وسط با چسب مخصوصی چسبانده شوند، به طوری که همانند یک لولا عمل نمایند. همچنین می توان آنها را بسیار زیبا و لوکس ساخت. .

فواید درپوش آکواریوم:
جلوگیری از تبخیر بیش از حد آب آکواریوم
تحت کنترل در آوردن بهتر دمای آب
جلوگیری از بیرون پریدن ماهیها
جلوگیری از متصاعد شدن بوی نامطبوع در فضای اتاق (بسته)

 پمپ هوا
موجودات آبزی مانند سایر موجودات زنده برای ادامه حیات، نیاز به اکسیژن دارند. با این تفاوت که آنها اکسیژن مورد نیاز خود را از آب توسط آبششهایشان جذب می کنند.

پمپ هوا علاوه بر تولید اکسیژن، با مخلوط کردن لایه های مختلف آب سبب یکنواخت شدن درجه حرارت نیز می گردد. همین طور با تولید اکسیژن، تجزیه فضولات ماهی ها به صورت هوازی صورت می گیرد. از حیث زیبایی نیز ، حباب های ریز هوا که از کف مخزن به بالا می آیند منظره ای بدیع و چشم نواز به وجود می آورند ..

فیلتر
هر آکواریومی در صورت نداشتن پمپ هوا و فیلتر به صورت آب راکدی در می آید که سریعا در معرض فساد قرار می گیرد و رفته رفته بوی بسیار بدی فضای محیط را فرا می گیرد. برای رفع این مشکل، بکارگیری تنها پمپ هوا کافی نیست. با افزایش مقدار فضولات و پس مانده ها ی غذایی و تجزیه آنها بر میزان گازهای مضر و بدبو افزوده می شود. اینجاست که نقش تعیین کننده فیلترها نمایان تر می گردد. فیلترها با جذب فضولات و همچنین پس مانده های ریز و درشت غذایی در تمیز کردن و شفاف نمودن هر چه بیشتر آب کمک شایانی می کنند.

فیلتر کف شنی



فیلتر داخلی


فیلتر بیرونی

 سنگ هوا(اکسیژن)
سنگهای هوا در اندازه ها و اشکال مختلف بسته به اندازه و نوع کاربرد آکواریوم به کار می روند. این سنگها در اقسام رینگی، زاویه ای، نیم دایره، دایره، بی شکل، و یا حتی طولی به درازای نیم متر هم دیده می شوند.

.
دماسنج و بخاری
نوعی از دماسنجها به صورت برچسبی هستند که بر روی قسمت بیرونی شیشه آکواریوم چسبانده می شوند. در این دماسنجها از کریستال مایع استفاده شده است. صفحه به رنگ روشن در آمده، دمای آب را نشان می دهد.

انواع دیگر دماسنجها، دماسنج های شیشه ای اند که به صورت شناور و یا ثابت در داخل مخزن قرار می گیرند. در این نوع دماسنجها، از جیوه برای نمایش دادن درجه حرارت استفاده می شود. دماسنج های شیشه ای به صورت شناور و یا ثابت وجود دارند.در بخاریهای اتوماتیک و یا ترموستات دار، با تنظیم آن برروی درجه دلخواه ، هرگاه درجه آب از درجه تنظیم شده بیشتر یا کمتر شود، بخاری به صورت اتوماتیک از کار افتاده و یا مجددا شروع به کار می کند .

.......................
 

وسایل روشنایی
نور یکی از مهمترین عوامل تعادل بیولوژیک است. این اهمیت در آکواریومها نیز به چشم می خورد. گیاهان آبزی داخل آکواریوم و همچنین ماهیها برای رشد و نمو مناسب، نیازمند جذب نور هستند. به علاوه ، فقدان نور سبب کدورت آب و ایجاد رسوبی قهوه ای رنگ بر روی شیشه ها، برگها و ساقه های گیاهان و همینطور سایر وسایل تزئینی داخل آکواریوم می شود که زمینه ای مناسب برای رشد باکتریهای بیماری زا خواهد بود.


سوالی که اینجا پیش می آید در مورد جنس نور است. بهترین نور، نور خورشید
است. زیرا دارای انواع اشعه ماوراء بنفش به میزان مطلوب است. اشعه ماوراء بنفش برای زندگی گیاهان و ماهیها دارای اهمیت زیادی است.در صورت عدم وجود آن، می توان از نورهای مصنوعی بهره جست. در میان نورهای مصنوعی نیز لامپهای با نور سفید و لامپهای فلورسنت از بهترین ها محسوب می شوند.

................
ماسه
ماسه یکی از موارد قابل دسترس برای استفاده در آکواریوم و همچنین جهت آماده سازی فیلترها که مطابق نوع مخزن متفاوتند، می باشد. به طور مفصل آن برای تزئین کف آکواریوم، پوشش روی فیلتر شنی و همچنین کاشت گیاهان آبزی، مورد استفاده قرار می گیرد .

  

تزئینات داخلی

برچسب‌ها: اصول اولیه راه اندازی آکواریوم و تجهیزات مورد نیاز
+ نوشته شده توسط kadar65 در یکشنبه بیست و نهم دی 1392 و ساعت 18:0 |
اصول پرورش ماهیان اکواریومی


گوارامیها دارای انواع زیادی هستند. آنهایی که در ایران تاکنون تکثیر و پرورش یافته اند، شامل: گوارامی آبی، کاذبی، زرد و گوارامی عسلی، گوارامی بوسنده، گوارامی پرل، فایتر یا سیامی جنگجو، گوارامی دارف کوتوله و گوارامی بهشتی هستند.

که اغلب این ماهیها به ماهیهای ضعیفتر و کوچکتر از خود آزار می رسانند. بنابراین باید همیشه گوارامیها را رقم بندی کرد و گوارامیهایی که با ماهیهای داخل آکواریوم یک اندازه باشند قرار داد.

نگهداری از گوارامیها کار آسان و ساده ایی است چون مقاومتشان نسبت به بقیه ماهیهای آکوریومی بیشتر است.

چنانچه گرسنه بمانند خیلی زود هم جنس خواری می کنند و اگر بتوانند حتی بقیه ماهیها را طعمه خود می کنند و آنها را بعنوان غذا می خورند.

گوارامیها خیلی زیاد تغییر رنگ می دهند، در مواقع ترس و آمیزش رنگ آنها پررنگ می شود و با هر تغییراتی در داخل آکواریوم رنگ آنها عوض می شود. برای تکثیر گوارامیها باید از ماهیهای بالغ که معمولا بین 6 تا 8 ماهگی بالغ می شوند انتخاب کرد.

باید از بهترین آنهایی که سرحالتر، شادابتر و خوب رشد کرده اند و نسبت به بقیه بزرگترند و در واقع از شاه تخمها یا شاه ماهیها هستند انتخاب و مورد استفاده تکثیر قرار گیرند.

 

روش تکثیر و پرورش انواع گوارامیها

 

تمام گوارامیها برای تکثیر و پرورش شرایط یکسان و مساوی دارند.

چنانچه شما بتوانید یک نوع آن را با موفقیت تکثیر و پرورش دهید از بقیه گونه های دیگر گوارامیها براتی خواهید توانست تخمگیری بعمل آورید و براحتی آنها را پرورش دهید.

در ابتدا بایستی گوارامیهای ماده و نر قبل از تخمگیری 15 روز بطور جداگانه نگهداری شوند تا علاوه بر علاقه و میل بیشتر تعداد تخم زیادتری را در موقع تخمریزی رها سازند.

ترتیب و رعایت انجام کارهای لازم برای تکثیر گوارامیها دارای اهمیت زیادی است. چنانچه بموقع آن کارها انجام نگیرد نتیجه تکثیر خراب خواهد شد.

باید همزمان با آماده ساختن ماهیهای مولد برای انجام تخمریزی پیش بینی لازم را برای تهیه غذای لاروهای گوارامیها صورت بگیرد و از قبل اقدامات لازم را انجام داد و برای آنها غذا تهیه کرد.

لاروهای گوارامی در ابتدا خیلی ریز هستند و غذای خیلی ریزتری احتیاج دارند. معمولا نوزادان میگو را تا یکهفته بعد از شنای آزاد نمی توانند صید کنند و بخورند زیرا برایشان بزرگ است و اگر بی غذا بمانند تمام آنها تلف خواهند شد.

بنابراین باید موجودات زنده خیلی ریزتری را مانند انفوزئرها و فیتوپلانکتنها را تولید کرد. تا لاروهای گوارامی بعد از آنکه کیسه زرده زیر شکمشان را جذب کردند و دارای شنا آزاد شدند، بتوانند آنها را بعنوان اولین غذا استفاده نمایند.

 

طرز تهیه آنفوزئرها و فیتوپلانکتنها:

ابتدا ظرفی را آب کنید و در مکانی قرار دهید که نور مستقیم آفتاب به آن بتابد. برای تولید فیتوپلانکتنها و تک سلولیهای گیاهی مقداری برگ کاهو را داخل ظرف قرار دهید. برای تولید انفوزئرها بهتر است مقداری کاه گندم را داخل ظرف قرار دهید. بعد از گذشت یکهفته داخل آب موجودات ره بینی و خیلی ریزی تولید شده اند که غذای لاروهای گوارامی در مرحله اولیه زندگی شان خواهد بود.

 

طرز تکثیر و پرورش گوارامیها

ابتدا آکواریومی که ارتفاع آب آن 15 سانتیمتر باشد را با آب که دارای سختی 6 تا 8 درجه DH و دمای مناسب 27 درجه سلسیوس باشد، مهیا و آماده می سازیم.

برای جلوگیری از مزاحمتهای احتمالی دور آکواریوم پوشیده می شود که از بیرون برایشان مزاحمت ایجاد نشود و داخل آکواریوم شن یا ماسه و شعله اکسیژن قرار داده نمی شود. گوارامیها قادرند از سطح آب اکسیژن بگیرند و باید در محیطی آرام و ساکت و بدور از مزاحمتهای دیگران و بدون تلاتم آب تخمریزی کنند.

چند شاخه گیاه طبیعی یا مصنوعی در روی سطح آب قرار دهید.

از آنجائیکه گوارامیهای نر خیلی زیاد علاقه به تخمها و نوزادان دارند با شتاب و عجله می خواهند صاحب نوزاد شوند و این عجله و شتاب در مواقعی که ماهی ماده آمادگی نداشته باشد اختلاف بوجود می آید و ماهی نر شروع به زدن و کندن دم و باله های ماهی ماده می کند. اگر ماهی ماده همچنان بی میل و بی رغبت به تخمریزی باشد، آنچنان ضربات شدیدی را خواهد خورد که گاهی منجر به تلف شدن ماهی ماده خواهد شد.

وجود چند شاخه گیاه طبیعی و مصنوعی پناهگاهی برای ماهی ماده خواهد بود که بتواند رد لابلای آنها پنهان و مخفی شود. و بتدریج ماهی ماده آماده خواهد شد و با گذشت چند ساعت اعلام آمادگی برای تخمریزی خواهد کرد. و بدون ناراحتی و درگیری و با بدن سالم و شاداب به کنار ماهی نر خواهد آمد و با راهنمایی ماهی نر به قسمت لانه هوایی هدایت می شود. و در آنجا آرام باقی می ماند و در چندین مرحله با ماهی نر تخمریزی می کنند.

بنابراین نحوه تخمریزی و مراحل انجام کارها بترتیب اهمیت بشرح زیر است.

1- آکواریوم محل تخمریزی باید دارای آبی با سختی بین 6 تا 8 درجه DH و دمای 27 درجه سلسیوس باشد. ارتفاع آب حداکثر 15 سانتیمتر و دور آکواریوم پوشیده شود.

اکسیژن داخل آکواریوم قرار نمی گیرد چون باعث تلاتم آب خواهد شد و گوارامیها محیط آرام و ساکت را دوست دارند. هیچگونه شن و یا ماسه در کف قرار ندهید و هرگز برای آنها مزاحمت ایجاد نکنید. چند شاخه گیاه داخل آکواریوم قرار دهید تا علاوه بر اینکه محیط طبیعی برای ماهیها ایجاد می شود، ماهی ماده بتواند در لابلای آن رد مواقع ضروری پنهان شود. با ایجاد چنین محیطی حالا می توانید ماهی نر را بداخل آکواریوم بگذارید.

ماهی نر شروع به ساختن لانه هوایی می کند و با بزاق دهانش از سطح آب هوا می گیرد و بصورت حبابهای بلوری شفاف در سطح آب بصورت لانه هوایی به خانه سازی می پردازد. بیشتر دوست دارد در بین گیاهان باشد. اگر گیاهان برگ دار پهن استفاده شود، در زیر برگ گیاه لانه هوایی ایجاد می کند. و سر پناه مناسبی برایش خواهد بود. و مکان مناسبی برای تخمها و لاروها در چند روز اول است.

2- بعد از گذشت 24 ساعت حالا نوبت به معرفی ماهی ماده خواهد بود. بآرامی ماهی ماده را داخل آکواریوم قرار دهید. دقت کنید، کوچکترین ضربه ای به بدن ماهی ماده باعث صدمه جدی و یا اینکه احتمالا از شدت درد و ضربه وارده به بدنش تخمریزی را به تأخیر می اندازد که در این فاصله چون حوصله ماهی نر کم است امکان ضربه زدن شدید به ماهی ماده زیادتر می شود و ممکن است ماهی ماده تلف شود. بنابراین با حوصله و بآرامی ماهی ماده را در کنار ماهی نر قرار دهید. با اضافه شدن ماهی ماده به آکواریوم، حرکات زیبا و دیدنی ماهی نر شروع خواهد شد. بطوریکه رقصهای زیبا و با ایجاد حرکاتی موزون که بهمراه این حالت، آبششها را باد می کند و ژست مخصوصی می گیرد و با گاردهای زیبا به دور و اطراف ماهی ماده  می چرخد و همراه رقص، ماهی ماده را به آغوش می گیرد و به زیر لانه هوایی که ساخته است می برد و خیلی زود خانه اش را تکمیل تر و بزرگتر می کند. سپس ماهی ماده را دعوت به تخمریزی در محل لانه هوایی می کند. اگر ماهی ماده آماده باشد در همان ساعات نخست اعلام خواهد کرد و برای تخمریزی به زیر لانه هوایی می رود و خیلی آرام می ایستد و تخمریزی شروع می شود. و چندین ساعت تخمریزی طول می کشد و در هر نوبت تخمها در داخل لانه هوایی چیده می شود چنانچه ماهی ماده به هر دلیلی آماده نباشد و از کنار ماهی نر فرار کند و به طرف دیگری برود. این عمل باعث عصبانیت ماهی نر خواهد شد. ماهی نر دوباره دنبال او می رود و از او دعوت بعمل می آورد و چنانچه با بی میلی و فرار ماهی ماده روبرو شود. شروع به زدن ماهی ماده می کند. ماهی ماده که احساس خطر می کند سعی در مخفی و پنهان شدن دارد. در این مرحله وجود گیاهان بکمک او خواهند بود و او در لابلای آنها دور از ماهی نر ساعتی را پنهان می شود. این تعقیب و گریزها و ضربه زدنها ساعتها ادامه خواهد داشت. و در مواقع عصبانیت ماهی نر در هر دفعه با حمله تکه ایی از باله یا دم و یا از بدن ماهی ماده را کنده و با بی رحمی تمام با او رفتار می کند. اگر ماهی ماده نتواند بخوبی خود را مخفی کند، خیلی زود بد شکل و بد قیافه و بی حال و پژمرده و نیمه جان می شود و چنانچه اوضاع بهمین صورت پیش برود تلف خواهد شد. بنابراین باید مراقب باشید قبل از آنکه ماهی ماده به این وضع دچار شود، چندین شاخه گیاه حتما در آکواریوم قرار دهید. و در صورتیکه تشخیص دادید ماهی ماده آمادگی تخمریزی ندارد او را سریعا از آنجا خارج کنید.

چنانچه ماهی ماده اعلام آمادگی نماید در نهایت حداکثر بین 24 الی 48 ساعت جفت تخمریزی خواهند کرد و پس از پایان تخمریزی ماهی ماده را به آکواریومی که از قبل آماده کرده اید و دارای آب سالم و تمیز و آماده دارد منتقل کنید و مقداری داروی متیلن آبی به آب اضافه کنید تا زخمهای ماهی ماده عفونی نشوند و سپس ماهی ماده را با غذاهای زنده برای مرحله بعدی که باید 15 روز آینده باشد آماده نمائید. خیلی زود قسمتهای کند شده بدن ماهی ماده ترمیم خواهد شد و بحالت اول بر می گردد و بنابراین همه نگرانیها پایان خواهد یافت. مسئولیت و مراقبت از تخمها بعهده ماهی نر خواهد بود. بنابراین ماهی نر در آکواریوم باقی می ماند و شما می توانید تخمها را در داخل لانه هوایی مشاهده نمائید که بصورت دانه های ریز و مانند شکر سفید رنگ است.

ماهی نر از تخمها مراقبت می کند و گاهی که در اثر ترکیدن حبابهای هوایی بعضی از تخمها به پایین می افتند سریعا ماهی نر با دهان برداشته و آنها را مجددا به داخل لانه هوایی بر می گرداند. ماهی نر مرتب این عمل را تکرار می کند و بخوبی تخمها را تمیز می کند و برایشان حبابهای جدید می سازد و از آنها بخوبی مراقبت بعمل می آورد. تا اینکه تخمها بعد از 36 ساعت باز خواهند شد. همچنان نر فعالیت می کند و تمام لاروهای تازه بدنیا آمده را تمیز می کند و دوباره به حبابهای هوایی بداخل لانه بر می گرداند. از زمانیکه تخمها تبدیل به لارو می شوند. حداکثر تا سه روز ماهی نر در کنار لاروها باقی می ماند بعد از آن بهتر است ماهی نر را برداشته و لاروها را به تنهایی نگهداری کنید. در این سه روز که ماهی نر از آنها مراقبت می کند هیچگونه غذایی احتیاج ندارند و از کیسه زرده ایی که در زیر شکمشان دارند تغذیه می کنند. از این مرحله به بعد چون لاروها قد می کشند و قادرند بخوبی شنا کنند و به تمام نقاط دیگر آکواریوم می روند و از فرمان پدر اطاعت نمی کنند و در نهایت ماهی پدر عصبانی می شود و آنهایی که از لانه دور می شوند با عصبانیت می خورد، پس برای محافظت از بچه ها بهتر است ماهی نر را در روز چهارم بردارید.

از روز سوم معمولا لاروها قادرند شنای آزاد داشته باشند و می توانند موجودات ریز زنده را صید کنند و بخورند. بهترین این موجودات ریز زنده در این مرحله برای لاروها می تواند آمفوزئرها و فیتوپلانکتنها باشد. که برای این منظور همانطوریکه قبلا گفته شد بایستی از یکهفته قبل برایشان تدارک دیده و پرورش داده باشید.

حالا باید از ظرفی که در آن کشت و پرورش آمفوزئر و فیتوپلانکتن داده اید یک لیوان از آن آب را بردارید و در تمام سطح آکواریوم لاروها بآرامی پخش کنید. تا لاروهای گوارامی خیلی زود بتوانند در تمام نقاط آکواریوم براحتی آن موجودات زنده ریز را که همراه آن آب به آکواریومشان وارد شده است بخوبی صید کنند و آنها را بعنوان غذا بخورند. روزانه چهار نوبت باید بدین ترتیب به آنها غذا بدهید و معمولا تا پنج روز غذای آنها بدین روال خواهد بود. رنگ آب آنها سبز خواهد شد که مناسبترین آب برای رشد لاروهای گوارامی همان آب سبز است.

بعد از گذشت پنج روز لاروها کمی بزرگتر شده اند و حالا قادر خواهند بود که از نوزادان میگوی نمکی که تازه از تخم باز شده اند و ریز هستند تغذیه بعمل آورند. (دقت کنید نباید از نوزادان میگو که در 24 ساعت یا بیشتر از تخم در آمده اند استفاده کنید زیرا نوزادان میگو بصورت میکرونی رشد می کنند که البته اندازه رشد آنها را با چشم نمی توانید مقایسه کنید. و در این مرحله لاروها قادر به خوردن آنها هستند.) نوزادان میگو در مدت 24 ساعت بعد از باز شدن رشد می کنند و قد می کشند که بزرگ بودن آنها باعث خواهد شد لاروهای گوارامی قادر بخوردن آنها نباشند ولی نوزادان میگوی تازه از تخم درآمده ریز هستند و لاروهای گوارامی زرد می زند و کاملا شکم لاروها توپ و برآمده می شود و شما می توانید تشخیص دهید که آیا آنها غذا خورده اند یا خیر؟ چنانچه مشاهده نمودید که شکم لاروها خالی است باید مجددا به آنها آمفوزئر و فیتوپلانکتن بدهید و در روزهای بعد مجددا نوزادان میگو را امتحان کنید. چنانچه تعداد لاروهای گوارامی زیاد هستند، بهتر است آنها را به محیط بزرگتری که از قبل مهیا و آماده ساخته اید انتقال دهید و در آنجا با رعایت تمام اصول صحیح و با حفظ و کنترل زنجیره های مراقبتهای ویژه پرورش دهید.

دیده شده است که یک جفت گوارامی حدود دو هزار عدد تخم گذاشته است و تمام آنها تبدیل به لارو شده اند ولی بدلیل عدم رعایت اصول مربوط به تغذیه و در واقع گرسنگی تمام آنها تلف شده اند. اهمیت پرورش آمفوزئرها و فیتوپلانکتنهای گیاهی و استفاده در تغذیه در مراحل اولیه زندگی لاروها آنقدر مهم است که نتیجه تکثیر را بطور کلی عوض می کند و سپس بعد از گذشت پنج روز لاروها چون قد می کشند و بزرگتر می شوند قادرند بخوبی از نوزادان میگو تازه بدنیا آمده بخوبی تغذیه کنند و با سرعت رشد خواهند کرد. مشکل نگهداری لاروها اساسا تا 15 روز اول زندگیشان است. مسئله مهم دیگر گوارامیها اختلاف اندازه آنها است. که خیلی زود ریز و درشت خواهند شد یعنی تمام لاروها به یک اندازه رشد نخواهند کرد بعضی ها که بهتر غذا خورده اند سریعتر رشد می کنند و بزرگتر می شود و بهمین ترتیب بین اندازه آنها اختلاف زیادی به چشم می خورد. و این خطری است که چنانچه گرسنگی ببینند. بزرگترها به کوچکترها حمله می کنند و آنها را طعمه قرار می دهند و در بین آنها عادت همجنس خواری پیش خواهد آمد که روزانه تعداد زیادی از آنها توسط هم نوعانشان از بین خواهند رفت و روز به روز تعداد آنها کمتر خواهد شد. که چاره کار تغذیه مناسب است و باید در هر 15 روز یکبار آنها را رقم بندی کرد. یعنی بزرگترها را جدا و با همدیگر نگهداری کنیم و کوچکترها را هم با همدیگر نگهداری کنیم و تمام اصول و برنامه غذایی آنها را بدقت انجام دهیم و طبق و یک برنامه مرتب و منظم هر 15 روز یکبار آنها را رقم بندی کنیم. برای این منظور می توانید از تورهایی که چشمه های متفاوت دارند به اندازه مورد نیاز درست کنید و ماهیها را داخل آن تورها قرار دهید آنهایی که کوچکترند از چشمه های تور بخوبی عبور می کنند و بزرگترها در داخل تور باقی می مانند و با زحمت کمتری آنها رقم بندی خواهند شد. چنانچه این اقدامات را انجام دهید تعداد زیادی از لاروها به ثمر خواهند رسید. باید توجه داشته باشید! بهترین راندمان و درصد موفقیت زمانی است که از ابتدای تخمریزی تا عرضه به بازار فقط 3% درصد خطا داشته باشید (یعنی از هر 100 عدد لارو فقط 3 عدد آن از مرحله تخمریزی تا فروش تلفات بدهید) چنانچه بیشتر از 3% خطا دارید و تلفات می دهید باید برگردید و بدقت از اول تا آخر تمام برنامه کارتان را مرور کنید و نواقص آنرا برطرف سازید. و در هر قسمت که اشکال دارید باید سریعا برای رفع آن اقدام نمائید تا از تلفات بیشتر لاروها جلوگیری بعمل آید.

 

طرز تشخیص جنسیت گوارامیها:

 

ماهی نر:

1- دارای باله پشتی بلندتر که نوک آن تیز است.

2- دارای باله زیر شکمی بلندتر که نوک آن تیز است.

3- دارای بدن دراز، کشیده و لاغرتری نسبت به ماده است.

ماهی ماده:

1- باله پشتی کوتاه تر و نوک آن گرد است.

2- باله زیر شکمی کوتاه تر و نوک آن گرد است.

3- دارای بدن گرد، چاق و از عرض پهنتر است.


===================================

روشهای تکثیر و پرورش ماهی های سیچلاید

 

سیچلاید ها ماهی هایی وحشی، جنگجو که بسیار عصبانی عمل می کنند و تغییرات داخل آکواریم آنها را شدیداً ناراحت و مضطرب می کند.

انواع سیچلاید هایی که تا کنون در ایران قابل تکثیر و پرورش بوده اند عبارتند از :

دیسکاس، آنجل، اسکار، سیچلاید گوره خری، سیچلاید زرد و سیچلاید جولی و سیچلاید جک دمپسی هستند. که در واقع برای تکثیر و پرورش هر کدام از آنها باید یک جفت را در یک آکواریم قرار داد و شرایط سختی آب برای سیچلاید ها بین 5 تا 8 درجه DH می باشد. بهترین درجه حرارت برای تخم ریزی 27 درجه سانتی گراد است. سیچلایدها با میل و علاقه خودشان تخم ریزی می کنند و هیچ گونه تغییراتی را از طرف شما نمی پذیرند، بلکه ممکن است بر عکس جواب دهند و آنها را عصبانی کند که در مواقع عصبانیت معمولاً بین جفت نزاع و درگیری بوجود می آید که آنها همدیگر را مقصر قلمداد می کنند. دیده شده است که گاهی این نزاع ها که بین نر و ماده اتفاق افتاده است آنقدر زیاد و شدید بوده است که حتی منجر به تلف شدن یکی از آنها شده است. بنابراین سعی کنید همیشه با آنها بآرامی رفتار کنید. برای تکثیر از سیچلاید ها بهتر است یک گله 10 تایی از آنهایی که بخوبی تغذیه شده اند و رشد کافی داشته اند را در یک آکواریم بزرگ نگه داری کنید. شرایط نگهداری و تغذیه آنها باید کاملاً اصولی و تمام شرایط لازم مهیا و آماده باشد. ماهی های انتخاب شده باید جوان، سالم ، بدون نقص عضو، سرحال ، شاداب ، خوش رنگ، چابک و قبراق باشند. معمولاً چند روز که بگذرد، سیچلاید ها خودشان به انتخاب جفت می پردازند. بطوریکه هر سیچلاید نر در یک قسمت آکواریم حکومت تشکیل و هر کس که به قلمرو او نزدیک شود مورد حمله قرار می دهد. ماهی ماده به قلمرو نر مورد علاقه می رود و در آنجا ساکت  می ایستد و باحرکات خاصی اعلام قبول ازدواج با نر انتخاب شده را می دهد. دیده شده است که در اکثر مواقع ماده قویترین و بهترین نر را انتخاب  کرده است و هیچ ماهی دیگری حق ورود به منطقه جفت را نخواهد داشت، اگر بر اثر لجاجت ماهی دیگری وارد قلمرو جفت شود بر اثر ضربات زیاد آنها از بین خواهد رفت. بنابراین باید وضعیت ماهیها را کنترل کنید، هرگاه در بین آنها جفتی یکدیگر را واقعاً انتخاب کردند بهتر است آن جفت را بآرامی به آکواریمی که از قبل آماده کردید انتقال دهید و در واقع شروع کار تکثیر و پرورش سیچلایدهای شما با موفقیت انجام شده است.



===================================



آنجل یا فرشته ماهی دارای انواع متعددی است. در گروه سیچلایدها، آنجل یکی از زیباترین ماهیها بحساب می آید و از طرفداران زیادی برخوردار است. آنجل باله بلند چلگیس، آنجل نیم تنه مشکی، آنجل ببری، آنجل سفید، آنجل مشکی، آنجل باله بلند دودی، آنجل باله بلند سفید هستند، که در ایران تکثیر و پرورش یافته اند و اکثر علاقمندان به این ماهیها برای انتخاب ماهیهای مولد خوب باید تعدادی از آنجلهای جوان، شاداب، سرحال و بدون نقص باله ها و عضو را بصورت گروهی در شرایط عالی نگهداری کنند. و از بین آنهایی که با همدیگر جفت می شوند برای تکثیر و پرورش جدا کنند. برای اینکار باید در روی هر دیواره آکواریوم چندین تکه سنگ به اندازه ارتفاع آکواریوم و به عرض 5 سانتیمتر قرار داده شود. بطوریکه تکه سنگ با دیواره آکواریوم بصورت مورب و زاویه ایی تقریبا 55 بوجود آورد. آنجلها محلهایی که دارای شیب است برای تخمریزی انتخاب می کنند.

ماهیهای آنجل جوان معمولا بین 10 تا 12 ماهگی بالغ می شوند و در آنموقع بین 13 تا 15 سانتیمتر طول خواهند داشت.

در یک گروه معمولا آنجلها برای انتخاب جفت حرکات و رقصهای مخصوصی را انجام می دهند. با سرعت بطرف جفت مورد علاقه شان حرکت می کنند و بنظر می رسد بهمدیگر ضربه وارد می آورند ولی اینطور نیست. ابراز علاقه و دعوت به ازدواج و تمایل یکدیگر را با این حرکات به نمایش می گذارند. ادامه این حرکات رقصها و گردشگهای سریع به چپ و راست بالاخره انتخاب جفت را در برخواهد داشت زمانیکه اعلام قبول ازدواج را نر و ماده با یکدیگر دادند. آنوقت جفت یکدیگر را پذیرفته و حرکات به شکل منظم و دقیق ظاهر می شوند. بطوریکه موازی با همدیگر و در یک ستون و به یک فاصله معین با همدیگر حرکت می کنند. آنها به تمام نقاط آکواریوم سرکشی می کنند تا بالاخره مکان مناسب که معمولا یکی از آن تکه سنگهایی است که به دیواره آکواریوم تکیه داده اید را بعنوان محل تخم گذاری انتخاب و شروع به تمیز کردن آن می نمایند.

ماهیهای دیگر چنانچه دخالت کنند با عکس العمل شدید آنها مواجه خواهند شد و گاهی ضربه ایی هم خواهند خورد. آنجلهای جفت شده با لبهای مکنده شان و لرزش های مخصوصی منطقه ای را بر روی تکه سنگ برای تخمهایشان بدقت تمیز می کنند در اینحالت بهتر است بآرامی آنها را به یک آکواریوم آماده که از قبل تدارک دیده اید با همان تکه سنگ انتخاب شده جفت انتقال دهید. (اگر تعدادی تکه سنگ مشابه داشته باشید بهتر است چون موقعی که آنرا خارج می کنید باید یک عدد دیگر برایشان قرار دهید تا از نبودن محل تخمها عصبانی نشوند) گاهی دیده شده است آنجلهایی با همدیگر جفت شده اند و محلهای نامناسبی را انتخاب کرده اند. مثلا شیشه بخاری آکواریوم یا از این قبیل اشیاء که در آنصورت اگر برای اولین بار تخمریزی می کنند باید اجاره بدهید تخمهایشان را در همان محل بریزند. در غیر اینصورت قهر خواهند کرد و مدت طولانی تخمریزی نخواهد کرد. آنجلهای جوان جفت شده اگر خوب تغذیه شوند معمولا بین 8 الی 15 روز یکبار تخمریزی خواهند کرد. آنجلها هم در موقع تخمریزی لوله مخصوصی از بدنشان خارج می شود که معمولا لوله تخمدان ماهی ماده حداکثر تا 2 میلیمتر بیرون می آید و لبه آن گرد و پهن است. و لوله اسپرم ماهی نر حداکثر تا 1 میلیمتر بیرون می آید که لبه آن زوکی شکل و کوچک است. بعد از بیرون آمدن لوله ها، تخمریزی در محلی که از قبل انتخاب و تمیز شده است شروع می شود.

ماهی ماده با نزدیک شدن به صورت زاویه ایی و با لرزش مخصوصی تخمهایش را بصورت زنجیر و ردیفی بر روی تک سنگ می چسبانند.

پشت سر ماهی نر فعالیت می کند و با رها ساختن اسپرم بر روی تخمها آنها را بارور می سازد. بعد از حداکثر 2 ساعت تخمریزی تعداد زیادی تخم بر روی تکه سنگ چسبیده خواهد شد و در آخر، تخمریزی تمام خواهد شد.

بهتر است بآرامی تخمها را با سنگش به آکواریومی که دارای شرایط لازم و از قبل آماده شده است منتقل شوند. و به جای تکه سنگ تخمها که بر می دارید یکعدد تکه سنگ مشابه به جای آن قرار دهید که جفت آنجل از نبودن سنگ تخمها عصبانی نشوند.

آب تخمها باید دارای DH بین 5 تا 8 درجه باشد و دمای 27 درجه سلسیوس مناسب خواهد بود. مقداری داروی متیلن آبی به مقدار 1/0% به آب تخمها اضافه می کنیم تا از هجوم و حمله قارچها به تخمها جلوگیری بعمل آید. معمولا بعد از 48 ساعت تخمها باز و تبدیل به لارو می شوند. و روی سنگ در حالیکه با سر چسبیده به سنگ هستند. دم تکان می دهند و اصطلاحا گفته می شود تخمها باز شده و در مرحله دم تکان دادن هستند. بعد از آن از سنگ جدا می شوند و همه آنها در یک گوشه ایی از آکواریوم تجمع می کنند. همانطوریکه می دانید لاروها همراه با خودشان دارای کیسه زرده ایی در زیر شکمشان هستند که تا سه روز از آن تغذیه می کنند. سنگ تخمها را بآرامی آنها را بخارج بیاورید. در این مرحله بر اثر تجزیه پوسته تخمها مقداری آب آلوده شده است مقداری از آب را با آب مناسب که از قبل آماده ساخته اید تعویض کنید تا علاوه بر تمیزی آب؛ لاروها شاداب شوند و کیسه زرده آنها بخوبی جذب بدنشان بشود. چنانچه آب آلوده باشد لاروها ضعیف و بی حال و سفید خواهند شد و کمرشان خم می شود و کیسه زرده آنها آب می رود و در نهایت تلف خواهند شد. (برای تهیه آب مناسب باید DH آب برای لارو آنجل بین 3 تا 5 درجه باشد و یکهفته آنرا با فیلتر ذغالی فیلتراسیون کنید که در آنصورت آب شفاف و کریستالی خواهد شد و درجه حرارت را روی 27 سلسیوس ثابت نگهدارید و تغییر نداشته باشد.)

بعد از جذب کیسه زرده؛ لاروها خیلی حریص غذا خوردن هستند و از صبح روز چهارم که دارای شنای آزاد شده اند می توانید به آنها غذای زنده و مقوی بدهید بهترین غذای زنده در این مرحله نوزادان میگو هستند. بهمین منظور باید تخم میگوی نمکی را طوری تنظیم کنید که همزمان با نیاز لاروها آنها هم تبدیل به نوزادان میگوی تازه بدنیا آمده شوند تا بخوبی توسط لاروها قابل صید و خوردن باشند. چنانچه از نوزادان میگو که 24 ساعت قبل از تخم درآمده باشند. و آنها را استفاده کنید بدلیل بزرگ بودن نوزادان میگو لاروهای آنجل آنها را نمی توانند صید و مورد مصرف قرار دهند. این موضوع در روزهای اول دارای اهمیت زیادی است. چنانچه لاروها نتوانند غذا بخورند در مدت 48 ساعت آینده تمام آنها بر اثر نخوردن غذا خواهند مرد.

مطلب مهم دیگر که در این مرحله باید دقت کافی بشود. مقدار غذایی که لاروها احتیاج دارند باید به همان اندازه برایشان بریزید. چنانچه اگر اضافه تر از مصرف آنها ریخته شود. نوزادان میگو در آب شیرین بعد از چند ساعت می میرند و در آب تجزیه خواهند شد و خیلی سریع آب آلوده و کثیف می شود و همین امر باعث تلفات لاروها خواهد شد. برای اینکه درصد تلفات به پایین ترین حد ممکن برسد باید اولا به لاروها فضای کافی اختصاص دهید. و به مکان بزرگتری انتقال دهید.

دوما: آلودگی آب را کنترل کنید در صورت مشاهده اولین تلفات خیلی زود آب را با آب سالم و آماده تعویض کنید.

سوما: بهتر است تا 15 روز اول برای آب لاروها داروی متیلن آبی استفاده کنید تا از آلودگی و تلفات لاروها جلوگیری شود.

 

طرز تشخیص جنسیت آنجل:

 

ماهی نر:

1- نوک لوله اسپرم نر زوکی شکل شبیه به نوک قلم نی است.

2- لبهای پهن و ضخیمتری نسبت به ماده اش دارد و کمی دهانش بزرگتر است.

3- قوز روی سر نر دارای بر آمدگی بیشتری نسبت به نوع ماده اش دارد.

4- باله زیرین بلندش در محل تلاقی با بدن زاویه باز ایجاد می کند.

 

ماهی ماده:

1- نوک لوله تخمدان درست شبیه به تخم و لبه آن گرد است.

2- لبهای نازکتر و باریکتری دارد و کمی دهانش کوچکتر است.

3- قوز روی سر ماده دارای برآمدگی کمتری نسبت به نوع نرش است.

4- باله زیرین بلندش در محل تلاقی با بدن زاویه قائمه ایجاد می کند.



===================================



اسکار سلطنتی با ابهت ترین، جذاب ترین و پرطرفدار ترین ماهی آکواریم بحساب می آید. برای تکثیر و پرورش اسکار نکات مهم و فراوانی را باید همواره در نظر داشت .

اگر یک جفت اسکار جوان و سرحال که تازه همدیگر را انتخاب کرده اند و با هم جفت شده اند را با یکدیگر در یک آکواریم نگهداری کنید. خیلی زود شاهد تخم ریزی آنها خواهید بود. اسکار دوست دارد تخمهایش را در کف و روی سطحی صاف بریزد. تخمهای اسکار چسبندگی دارند و به شکل گرد و قهوه ای رنگ و هر عدد آن تقریباً اندازه یک عدد ماش است. در کف آکواریم بهتر است یک تخته سنگ صاف قرار دهید. ( بهتر است تخته سنگ از جنس مرمریت یا گرانیت باشد که تخمها را خراب نکند. سنگهای گچی یا آهکی تخمها را فاسد می کنند. ) آکواریم باید دارای فیلتر مناسب، اکسیژن کافی، نور کافی باشد. به مولدین باید غذای مناسب داده شود. بهترین غذا برای آنها غذاهای زنده مثل ماهی رودخانه، بچه قورباغه و آبزیان بزرگ هستند. روزانه یکبار کاملاً آنها را خوب سیر کنید و غذاهای اضافی را از آب خارج نمایید و مقداری از آب را تعویض کنید. ( بعضی اوقات اشخاص تعداد زیادی ماهی رودخانه را در آکواریم می ریزند و آنها تعدادی را می خورند و بقیه را می کشند و رها می کنند. چون سیر می شوند و بیشتر از آن میل به خوردن ندارند، از طرفی دوست دارند هیچ مزاحمی در آکواریمشان نباشد. بعد از چند ساعت ماهی های مرده رودخانه ای در آکواریم اوضاع خرابی را بوجود می آورند. بتدریج اکسیژن آب اشکال پیدا می کند و آلودگی آب باعث تلف شدن جفت اسکار شما خواهد شد) چنانچه غذای زنده در اختیار نداشتید می توانید دل گاو یا گوسفند را تمیز کنید و به اسکارها بدهید.

اسکارهای جفت شده که در یک آکواریوم تنها هستند. خیلی زود سنگ کف را بعنوان محل تخم ریزی انتخاب می نمایند و آنرا شروع به تمیز کردن می کنند. زمانیکه نر و ماده بر روی سنگ بروند و شروع به تمیز کردن آن بکنند، لحظات تخم ریزی نزدیک می شود. که ابتدا با بیرون آمدن لوله تخم ماهی ماده از زیر شکمش که تقریبا به اندازه 3 میلیمتر خارج می شود و شکل لبه آن گرد و چاق است شروع می شود. همزمان لوله اسپرم نرم هم تقریبا به اندازه 5/1 میلیمتر خارج می شود که شکل لبه آن زوکی شکل است.

نر و ماده هر دو چند ساعت قبل از تخم ریزی بر روی سنگ با لرزش و تمیز کردن و با حالات شدید و تغییر رنگ و پر رنگ شدن شروع به آماده و تمیز کردن محل تخم ریزی می کنند.

ماهی ماده با لرزشهای مخصوصی به سطح سنگ نزدیک می شود و تخم ریزی را شروع می کند و بصورت یک خط ردیفی از اول تا انتهای سنگ تخمها را بر روی آن می چیند و چون چسبنده هستند تخمها به سنگ چسبیده می شوند. پشت سر ماهی نر با حرکات و رقصهای شادی و لذت و با لرزشهای مخصوص روی تخمها اسپرم رها می کند. و به همدیگر اعلام رضایت می کنند. این ابزارهای علاقه همراه با بوسه زدن و یا نوازش با لب به همدیگر اعلام می شود.

حدود دو ساعت این حرکات زیبا و موزون همراه تخم ریزی ادامه خواهد داشت. شادی آنها لحظه به لحظه زیادتر می شود و ابراز علاقه آنها شدیدتر و خشن تر به ظاهر می رسد، بطوریکه آب آکواریوم به تلاتم می افتد. اگر آکواریوم در پوش نداشته باشد گاهی بیرون می پرند و صدمه خواهند خورد. بنابراین حتما روی آکواریوم را بپوشانید و هرگز برای آنها ایجاد مزاحمت نکنید.

بعد از اتمام تخم ریزی ماهیها شل و بی حال بصورت مورب و کج در کنار همدیگر آرام می گیرند، در اینحالت سطح آب کف زده است و رنگ آب بر اثر تجزیه اسپرم نرم ها شیری رنگ شده است که باید قسمتی از آب تعویض یا داخل آکواریوم را فیلتر بگذارید تا آب دوباره شفاف و زلال شود.

از اینجا به بعد به دو طریق می توانید از تخمها محافظت کنید.

1- ماهیهای مولد را به آرامی به آکواریومی که از قبل آماده کرده اید منتقل سازید.

2- سنگ تخمها را بآرامی به آکواریومی که شرایط مناسب دارد منتقل دهید.

 

1- حالت اول:

چنانچه از تخمها مقدار زیادی توسط حرکات ماهیها در نقاط دیگر آکواریوم پاشیده شده است و امکان جابجایی تخمها نیست، در اینصورت بهتر است ماهیهای مولد را از آنجا به آکواریوم آماده دیگری بآرامی انتقال دهید (آکواریوم باید از قبل کاملا آماده و مهیا شده باشد)

 

2- حالت دوم:

چنانچه تخمها بصورت مرتب و منظم بر روی تخته سنگ چیده و چسبیده شده اند. می توانید بآرامی سنگ تخمها را به آکواریومی با مشخصات آب تخمها که از قبل آماده کرده اید منتقل سازید. در هر دو حالت تفاوتی وجود ندارد و معمولا نتیجه یکسان حاصل خواهد شد. چیزی که مهم است باید حتما تخمها از دسترس ماهیها دور شوند و آنها را با شرایط و اصول صحیح نگهداری کنید. برای آکواریوم تخمها حتما باید اکسیژن کافی قرار دهید، چنانچه آب تخمها شیری رنگ است حداقل 3 روز فیلتر در آکواریوم کار بگذارید تا آب را کاملا شفاف و روشن کند. می توانید در صورت تشخیص و نیاز مقداری از آب را با آب مناسب و آماده تعویض نمائید.

 

سپس به آب تخمها داروی متیلن آبی بمقدار 1/0% اضافه می کنیم. هجوم و حمله قارچها به تخمها باعث فساد آنها می شود داروی متیلن آبی علاوه بر جلوگیری از هجوم و حمله قارچها رشد باکتریهای مضر را هم کنترل و بحالت ثابت و فیکسه نگه می دارد و آسیبی به تخمها وارد نمی شود. بعضی اوقات تخمها آنقدر نزدیک به هم و گاهی هم روی یکدیگر چیده شده اند که چنانچه یک تخم مورد هجوم قارچها قرار بگیرد خیلی سریع بقیه تخمها هم با لایه های ابری سفید رنگی پوشیده می شوند، که در واقع مورد هجوم و حمله قارچها قرار گرفته اند و بدین صورت باعث فساد تخمها خواهد شد. بصورت تجربی بدست آمده است که اگر هر روز مقداری از آب تعویض و مقداری داروی متیلن آبی تازه حل شده به آب تخمها اضافه شود. در مواقعی که شرایط آکواریوم تخمها وضعیت خوبی ندارد بسیار عمل مفیدی است که نتیجه باروری و باز شدن تخمها را بالا می برد.

از آنطرف دیگر ماهیهای مولد هستند که باید آنها را بآرامی انتقال دهید و آکواریوم آنها مرتب و منظم باشد. تغذیه در تخم ریزی برای مراحل بعدی آنها نقش مهم و سرنوشت سازی دارد. باید دقت کنید آنها را ضعیف یا بیمار نکنید که در اینصورت مدتی تخم نخواهند ریخت. آنهایی که به مولدین اسکار فقط ماهی رودخانه می دهند، باید نکات را مورد توجه قرار دهند.

1- ماهیهای رودخانه ایی ممکن است حامل امراض و بیماریهای باشد که با ورود آنها به آکواریوم مولدین، خیلی زود محیط آنها را آلوده و در آنجا تکثیر و منتشر می شوند. و سپس به اسکارها منتقل خواهند شد. بنابراین حتما باید از سلامت ماهیهای رودخانه ایی اطمینان حاصل کنید.

2- می توانید به ماهیهای رودخانه ایی غذاهای مقوی و انواع ویتامینها و املاح مورد نیاز را بدهید. سپس با در اختیار گذاشتن ماهیهای رودخانه ای برای اسکارها آن ویتامینها و املاح مفید را به ماهیهای اسکار مولد انتقال دهید. که باعث تقویت و رشد و سلامت آنها شود.

 

حالا باز می گردیم به آکواریوم تخمها

تخمها در آکواریومی قرار گرفته اند که اولا آب شفاف، زلال و تمیز است.

دوما سختی آب تخمها بین 5 تا 8 درجه DH است.

در اینصورت معمولا سه روز که بگذرد تخمها می ترکد و شروع به باز شدن می شود. از روز چهارم روی سنگ در حالیکه از سر چسبیده به تخته سنگ هستند دم تکان می دهند که تعداد تخمهای باز شده بر روی تخته سنگ مشخص می شود. کم کم از سنگ جدا می شوند و با یک شنای کوتاه دوباره به کف می افتند. بهتر است ارتفاع آب را حداکثر به 15 سانتیمتر برسانید و اکسیژن آب به اندازه کافی باشد و تغییرات سریع برای تخمها نداشته باشید. لارو اسکار در زیر شکمش دارای کیسه زرده مجهز و کاملی است که تا چهار روز غذایش را تأمین می کند. توجه کنید چنانچه آب بر اثر تجزیه تخمهای فاسد شده آلوده شده باشد لاروها بی حال و کسل می شوند و متابولیسم (جذب کیسه زرده) بخوبی انجام نمی گیرد و ممکن است لاروها تلف شوند. در اینصورت باید اقدام به تعویض آب لاروها کنید. (آب باید آماده و مهیا باشد)

در این مدت هیچ غذایی نباید به لاروها بدهید. چنانچه تعداد آنها زیاد است بهتر است آنها را در چندین آکواریوم پخش کنید و فضای کافی برای رشد و فعالیت آنها با توجه به تمام نکات ضروری واجب در مورد نگهداری آنها را انجام دهید.

می دانید بهترین غذا برای لاروهای تازه از تخم در آمده می تواند نوزادان میگو باشد که باید از قبل تدارک دیده باشید. مقدار نوزادان میگو را باید به حساب بریزید زیرا اگر اضافه تر وارد آکواریوم لاروها بریزید، بعد از چند ساعت نوزادان میگو در آب شیرین می میرند و در آب تجزیه می شوند و باعث آلودگی و فساد آب می شوند و در نتیجه این آلودگی ها به لاروها اثر می کند و باعث تلفات آنها خواهد شد.

بنابراین غذا دادن لاروهای اسکار باید با دقت و حوصله انجام شود. چنانچه اکسیژن محلول در آب لاروهای اسکار کم باشد. خیلی زود دچار عوارض و تلفات زیادی خواهند شد. که اگر کمبود اکسیژن در آکواریوم لاروها را سریعا تأمین نکنید. خیلی از لاروها تلف خواهند شد. در مواردی که تشخیص می دهید آب لاروها آلوده شده است. بهترین راه علاج جابجایی بچه ماهی ها به مکان جدید و با آب سالم و تمیز و آماده است یا حداقل مقداری از آب آنها را باید تعویض نمائید و مقداری هم داروی متیلن آبی به آب اضافه کنید.

هر چه سطح وسیعتری برای تعداد کمتری لارو اسکار در نظر بگیرید درصد خطاهای شما کمتر بروز حوادث دارد. و دیرتر باعث تلفات آنها خواهد شد. و در نتیجه تعداد بیشتری از آنها دوران لاروی خود را با موفقیت پشت سر می گذارند. بعد از 15 روز که دوران لاروی اسکارها تمام می شود مقاومت آنها بیشتر خواهد شد و به دوران بچه ماهی وارد می شوند در این مرحله مقاومت بیشتری دارند. ایجاد شوک و استرس و تغییرات سریع در خواص و شرایط آب و کمبود اکسیژن محلول در آب اگر باعث تلفات بچه ماهیها نشود احتمال کج شدن اندامهای بدن بخصوص دهان بچه ماهیها خواهد شد. که هر چه بچه ماهیها بزرگتر می شوند کج بودن دهانشان مشخص تر می شود که در حال حاضر این عارضه را بعنوان سکته کردن ماهی می دانند. در حالیکه اگر در اوایل زندگی لاروها و در دوران بچه ماهی کلیه نکات گفته شده را رعایت کنید قطعا چنین عوارضی برای ماهیها بوجود نخواهد آمد.

مسئله مهم دیگر که باید گفته شود سوء تغذیه بچه اسکارها است. تغذیه نامناسب و اشتباه باعث می شود اسکارهای گرسنه به همدیگر حمله کنند و در وحله اول چشم هم جنسان خودشان را می خورند. بنابراین بعد از مدتی اکثر بچه اسکارها چشم نخواهد داشت و کور شده اند. اگر تمام نکات و اصول تکثیر و پرورش اسکارها را بخوبی رعایت کنید. در آنصورت پرورش اسکار برایتان خیلی آسان خواهد بود. دقت کنید همیشه برای اسکارها باید فضای کافی در نظر بگیرید تا آنها با نشاط و سرحال باشند و خیلی سریع و زود رشد کنند. زنجیره کنترل و مراقبتهای ویژه را که شامل اکسیژن کافی، نور کافی، تغذیه مناسب و مقوی با غذاهای زنده، آب سالم و تمیز، فیلتر مناسب، جلوگیری از بروز حوادث مانند ایجاد شوک و استرس و تغییرات سریع DH آب، PH آب، درجه حرارت آب و کنترل و پیشگیری امراض و بیماریها که همه این عوامل را باید بدقت توسط شما رعایت و منظم باشد. در هر صورت چنانچه با هر حالت غیر عادی که منجر به تلفات بچه اسکارها مواجه شدید باید تشخیص صحیح بدهید که :

 

1- آیا آب آلوده شده است.

2- آیا غذا دادن اشکال دارد.

3- آیا درجه حرارت آب اشکال پیدا کرده است.

4- آیا DH آب تغییر کرده است.

5- آیا به ماهیها شوک وارد کرده اید.

6- آیا ماهیها در خطر ابتلاء به یک بیماری هستند.

 

بعد از تشخیص، سریعا اقدام به برطرف ساختن آن مشکل بپردازید و پیشگیری لازم برای جلوگیری از ادامه تلفات آنها را بعمل آورید.

کاری را که برای عموم اتفاقات رخ داده، باید سریعا انجام دهید. تعویض قسمت یا تمام آب بچه اسکارها خواهد بود. و با توجه به تشخیص گاهی لازم است بچه اسکارها را به محیط سالم و تمیز دیگری انتقال دهید. بقیه موارد تشخیص باید با نظر خودتان و طبق دستورالعمهای همان تشخیص انجام دهید. چنانچه کافی نبود در صورت نیاز می توانید به صاحب نظران و متخصصین پرورش ماهی مراجعه و از آنها راهنمایی و کمک بگیرید.

 

طرز تشخیص جنسیت اسکار

 

ماهی نر:

1- نوک لوله اسپرم نر شبیه به نوک قلم نی و زوکی شکل اس.

2- قوز روی سر ستبر و بلندتر است.

3- لبهای پهن و ضخیمتری نسبت به ماده دارد و کمی دهانش بزرگتر است.

 

ماهی ماده:

1- نوک لوله تخمدان درست شبیه تخم و لبه آن گرد است.

2- قوز روی سر کوتاه تر است.

3- لبهای ماده باریکتر و نازکتر و دهان آن کوچکتر است


برچسب‌ها: اصول پرورش ماهیان اکواریومی
+ نوشته شده توسط kadar65 در یکشنبه بیست و نهم دی 1392 و ساعت 17:58 |
قیمت انواع ماهی‌های آکواریومی



علیرغم وجود مرکز اصلی فروش ماهی تزئینی (ماهی آکواریوم) در یکی از خیابان‌های مرکز تهران، به دلیل افزایش تقاضا برای ماهی تزئینی واحدهای عرضه این ماهی‌ها و تجهیزات مرتبط با آن در سطح شهر و به ویژه مناطق شمالی تهران افزایش یافته است.

به گزارش ایسنا، یکی از مراکز عرضه ماهی تزئینی و پرندگان در خیابان شریعتی حدفاصل ملک تا سیدخندان قرار دارد که به طور میانگین در این واحدهای صنفی حلزون 12 هزار تومان و میگو 8000 تومان به فروش می‌رسد.

در کنار این دو آبزی شارک کرم 4000 تومان، دلقک ماهی 5000 تا 8000 تومان، پنگوسی باله‌دار 5000 تومان، کالر پنگوسی 7500 تومان، رولاند 9000 تومان، کته برنز 3000 تومان و کله شیری 8000 تومان به فروش می‌رسد.

از دیگر ماهی‌هایی که برای آکواریوم‌های خانگی و به ویژه آکواریوم‌های گوشت خوار خریداری می‌شود می توان به اسکار با قیمت 12 هزار تومان، رامینویر 2500 تومان، شارک رمبو 2000 تومان، کالیکو 9000 تومان، سورم 7000 تومان و پرت 11 هزار تومان اشاره کرد.

از دیگر ماهی‌هایی که با قیمت کمتری به فروش می‌رسد می‌توان به کالر ریدر با قیمت 3000 تومان، پلاتی 2000 تومان، کالر فیش 3000 تومان، جواهر 2000 تومان، کت شکلاتی 3500 تومان، مولی 1500 تومان، تایکرباب 2000 تومان، چشم چراغی 2500 تومان، بلک ریدر 1500 تومان، سیلور شارک 2500 تومان و دارف با قیمت 3500 تومان اشاره کرد.

سیلایه با قیمت 4000 تومان، داینو 800 تومان، آنجل 7000 تومان، کت پرت 4500 تومان، بلک گوشت 12 هزار تومان، کت معمولی 6000 تومان و اسکار به قیمت 5500 تومان در خرده فروشی‌های ماهی به فروش می رسد.

همچنین ماهی دیس کس که جزو ماهی‌های زیبای گوشت خوار به حساب می‌آید با قیمت حدود 30 تا 100 هزار تومان به فروش می‌رسد که در برخی موارد دیده شده بیش ازاین مبلغ نیز به فروش می‌رسد.

+ نوشته شده توسط kadar65 در یکشنبه بیست و نهم دی 1392 و ساعت 17:56 |
دانستنی های مهم در باره اکواریوم و ماهی



می خواهیم در این قسمت موضوعی رو توضیح بدم: که کمتر به ان اشاره شده زمانی که شما ماهی را خریداری میکنید نکات زیر را باید انجام دهید که از تلفات ماهی جلوگیری کنید

 

* در صورت وجودروشنایی در اکواریوم ان را خاموش کنید{جلوگیری از شک به ماهی }

 

* هم دما کردن : پلاستیک حاوی ماهی رامستقیما برای 5 دقیقه در داخل اب بگذارید


* اب به اب کردن: در پلاستیک را باز کرده و مقداری از اب اکواریوم { به همان مقدار داخل پلاستیک} را داخل پلاستیک بریزید (به مدت 5 دقیقه)


* در پلاستیک را در اب فرو کرده تا خود ماهی ها وارد اب آکواریوم شوند

 

 

نکاتی که باید بر روی اکواریوم خود انجام دهید این است که
1.هیچ گاه پمپ ویا بخاری خود را برای مدت خاص (مثل شبها)خاموش نکنید چون با ایکارتون باعث بالا رفتن یا پایین اومدن دما میشوید و باعث کمبود اکسیژن در اب و بالا رفتن تلفات تون میشه

 


2.هیچگاه پمپ را برای مدت طولانی خاموش نکنید (مخصوصا در زمستان) چون باعث بالا رفتن درجه حرارت و نیز کمبود اکسیژن در آب شده و در نتیجه ماهیها دچار خفگی میشوند

 


3.تغیرات دما بر روی ماهی ها تاثیر گذار است. کم شدن دما تحرک ماهی را کم کرده واز اشتها می افتند و بر روی بدن انها سفیدک وقارچ ایجاد میشود.چشم ماهی ها سفید میشودو...حالا اگر ما بالا برود تنفس ماهیها شدید شده و حالت خفگی به انها دست میدهد و بیشتر در سطح ب شنا میکنند.

 


4.سیفون کردن آب (کشیدن آب) که هر 7 یا 10 روز یک بار به مقدار یک چهارم از ارتفاع آب آکواریوم (اگر از سطح شن یا لوله کف باشد بهتر است)

 

5.هر 15 روز یک بار آب اکواریوم را ضد عفونی کنید

 

6.تعویض کامل اب اکوایوم هر یک ماه یک بار و ضد عفونی کردن اکواریوم با جوهر نمک و تمیز کردن ان با مایع ظرفشویی برای جلوگیری از شکستگی احتمالی از یونولیت استفاده کنید

 

7.در هنگام تعویض کامل اب اکواریوم فراموش نکنید که باید ازداروهای ضد کلر و ضد عفونی کننده استفاده کرد

 

 

 

دمای مورد نیاز برای ماهی ها:
دمای مورد نیاز جهت ماهی ها بین 29 تا 31 درجه است چون فعل وانفعالات ماهیها در این درجه بهتر و سالمتر است تغیر دمای بین 3 تا 4 درجه به ماهیها شک وارد میکند و زمینه بیماری را فراهم میکند و اختلاف بیشتر از 4 درجه احتمال مرگ ماهی ها را فراهم میکند و احتمال دارد روی کیسه تعادل ماهی تاثیر مخرب بگذارد و شیوع هر بیماری رو فراهم کند و اختلاف بیشتر از 6 درجه زمینه مرگ ماهی را فراهم میکند.

 

 

غذا دهی به ماهی ها:
معمولا در روز 2 وعده به ماهیها باید غذا داد. که بهتر است در زمان غذا دادن پمپ هوا را به مدت کوتاهی خاموش کنید تا از حل شدن غذا در اب وکدر شدن اب جلوگیری کنید و مانع تولید بیماری شویذ.


 

 

از پودر کردن غدا برای ماههیها جلوگیری کنید چون غذای پودر شده در اب حل میشود ورنگ اب را تغییر میدهد وتوسط کف اکواریوم جذب نمی شود و باعث تحلیل اکسیژن میشود و عامل شیوع بیماری میشود

 

 

شن اکواریوم:
بهتر است مقداری شن در کف اکواریوم به ارتفای 5 تا 7 سانتیمتر از که اکواریوم قرار دهید زیرا بهترین بهترین اسیون در این حالت اتفاق می افتد فضولات و مواد اضافی بر روی سطح شن ها در بین لایه های از شن پودر شده و در زیر کف و در حجم کمتری ته نشین می شود و در اثر تجزیه و تحلیل به باکتری مثبت تبدیل شده و تولید اکسیزن میکند و باکتری منفی را از بین میبرد

 

 

یک نکته مهم را فراموش نکنید اگر نوع ماهیهایتان اجازه میدهد تا میتوانید داخل آکواریوم خود گیاه قرار دهید. این کار چند حسن دارد:


1-محل اختفا برای ماهیها ایجاد میشود. این کار باعث کاهش استرس ماهیها میشود.


2-تولید اکسیژن میکند که در صورت اختلال در کار پمپ هوا از احتمال مرگ و میر ماهیانتان میکاهد.


3-دی اکسید کربن آب را جذب میکند و به ایجاد چرخه اکسیژن کمک میکند


4- در صورت قابل خوردن بودن مقداری غذا برای ماهینتان ایجاد میکند و به ایجاد چرخه کربن کمک میکند.


5-نیترات آب را جذب میکند و به ایجاد چرخه ازت کمک میکند. با این کار مقدار سیفون آب شما کاهش می یابد و حتی میتواند تا میزان 0 هم برسد.


برچسب‌ها: دانستنی های مهم در باره اکواریوم و ماهی
+ نوشته شده توسط kadar65 در یکشنبه بیست و نهم دی 1392 و ساعت 17:56 |